شمارهٔ ۲۹ - ایضا در مرثیه
مه اوج سیادت میر جعفرز علم جعفری چون کامجو شد
به ملک دانش از نوسکهای زدکه نقد علم ازو بس تازه رو شد
چو باد آن گاه راه کعبه سر کردوزان خاک وجودش مشگ بو شد
بر او بارید چندان ابر رحمتکه غرق لجه لاتقنطو شد
پس از طغیان طوفان حوادثچو یونس سیر بحرش آرزو شد
سرشک بحر بر افلاک زد موجکه موجش دام مرغ روح او شد
چو تاریخش طلب کردند گفتمبه دریای اجل یونس فرو شد