شمارهٔ ۱۰ - ایضا ماده تاریخ
وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)قافیه: ینصیب۴ بیت
گل گلشن لطف عبدالغنیکه بادش بهشت معلی نصیب
به غربت فتاد و شراب اجلشد از جام دورش همان جا نصیب
ولی چون پس از اربعینی شدشچنین منزلی راحتافزا نصیب
خرد فکر تاریخ وی کرد و گفتچه جای مبارک شد او را نصیب