شمارهٔ ۸۴ - وله ایضا

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ان۶ بیت

ای همایون فارس میدان دولت کاورندکهکشان بهر ستوران تو کاه از کهکشان

گرچه ناچارست بهر هر ستوری کاه و جوتا به دستور ستور من نیفتد از توان

مرکب من نام جو نشنید هرگز زان سببمی‌کنم کاه فقط خواهش ز دستور زمان

که به این حیوان رساندن گرچه شغل لازمستبام اندای منازل هست لازم‌تر از آن

آصفا وقت است تنگ و کاه و در دهها فراخخامه در دست تو فرمانبر به تحریک بنان

یک نفس شو ملتفت وز رشحه ریزیهای کلکزحمت یک ساله کن رفع از من بی‌خانمان

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف شخصیتی به نام "همایون فارس" می‌پردازد که در میدان دولت کاورند حضور دارد. شاعر می‌گوید که هر ستاره‌ای به کاه و جو نیاز دارد، اما او از این امر فراری است و تنها به خاطر دستورات زمان، کاه را می‌پذیرد. او بر این باور است که رساندن این "حیوان" (احتمالاً نمادی از ناپایداری یا دشواری) ضروری است، اما مهم‌تر از آن، باید توجه بیشتری به مسیری که باید طی کند داشته باشد. در انتها، شاعر از خواننده می‌خواهد که با دقت به نوشته‌هایش توجه کند تا مشکلاتش حل شود و از بی‌خانمانی نجات یابد.