شمارهٔ ۱۱۰ - قطعه وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ابدادهای۲ بیت ای شمع سرکشان که به سر پنجهٔ جفاسر رشته وفای مرا تاب دادهای گر سارمت فکار به زخم سخن مرنجچون خنجر زبان مرا آب دادهای