شمارهٔ ۶۲ - ایضا در مرثیه

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)قافیه: ول۸ بیت

قاضی آن عالم اسرار قدرکه خرد خواندیش استاد عقول

یعنی آن مفتی احکام نبیکز ره صدق نمی‌کرد عدول

آن که کلک دو زبانش بودیکتب آرار ز فروع و ز اصول

وانکه تاج سر معقولات استهرچه هست از سخنانش منقول

هم سما رفعت و سامی رتبتهم سمی شه دین زوج بتول

بی ملالی چو شد از عالم کردعالمی را ز غم خویش ملول

بهر او کرد دو تاریخ ادازین دو مصراع روان طبع فضول

آه از آن عالم اسرار قدروای ازان مفتی احکام رسول

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی قاضی بزرگی است که به عنوان استاد عقل و دانش شناخته می‌شود. او مفتی احکام دینی است و همیشه در راه صدق و درستی قدم برداشته است. سخنان او منبع بسیاری از دانش‌ها و معقولات است و بیانگر مقام بلند او در علم و دین است. شاعر از درد و غم این قاضی سخن می‌گوید و از آنجا که او در عالم فراغت یافت، در اثر اندوهش به یاد کسی دیگر گام برداشته و دو تاریخ برای او ادا کرده است. در کل، شاعر با احساس عشق و افسوس به بزرگی و مقام و نیز درد جدایی از علم و دانایی اشاره می‌کند.