گنج

شمارهٔ ۳۲ - وله ایضا

ای کریمی که ز لطفت همه ذرات جهانجرعهای کرم از جام عطا نوشیدند
نیست پوشیده که در مدح سلاطین قدیمشعر را بهر طمع آن همه می‌کوشیدند
طمعی نیست مرا لیک ملولم که چرامدح من گفتم و خلعت دگران پوشیدند