مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
۳٬۴۹۳ شعر در این وزن.
آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۶۹۷آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۷۵۱آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۷۵۲آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۷۵۷آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۷۶۱آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۷۶۴آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۷۷۵آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۷۷۷آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۸۴۸آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۸۶۵آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۸۶۷آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۹۰۶آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۹۰۹آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۹۴۹آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۹۵۷آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۶۳آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۹۷آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۱۳آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۲۷آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۴۳آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۴۸آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۵۲آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۷۲آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۸۳آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۹۵آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۹۹آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۱۳آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۲۲آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۲۶آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۲۷آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۵۱سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۷۲سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۸۴سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۵سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۶سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۷سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۳۱سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۴سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۵۵سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۶۴سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۶۷سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۷۶سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۰۲سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۳۹سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۴۷سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۴۸سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۵۵سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۸۱سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۸۸سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۴۳۰