شمارهٔ ۷۵۱

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ونم۱۰ بیت

من عاشق بتانم و این کار می‌کنمبر کار عاشقان ز چه انکار می‌کنم

گر عندلیب راست به گل هفته حدیثمن عمر صرف آن گل‌رخسار می‌کنم

من مرغ وحشی و به کسم هیچ انس نیستخود را به دام عشق گرفتار می‌کنم

پروانه‌ام گریز ندارم ز روی شمعمی‌سوزم و دو دیده به دیدار می‌کنم

هرچ افتد به دست اگر سر و گر که جانمی‌گیریم و نثار ره یار می‌کنم

هرگه که تلخ می‌شودم کام از فراقذکر لب و دهان تو تکرار می‌کنم

عشق تو آتشی به نهان زد به جان منبر من مگیر خرده گر اظهار می‌کنم

آشفته ما و حلقه زنار زلف دوستبس سبحه‌ها که بر سر زنار می‌کنم

از منجنیق چرخ گر آمد هزار سنگجا در پناه خانه خمار می‌کنم

می‌گیرم از علی دو سه جام از شراب عشقسرمست جا به مخزن اسرار می‌کنم

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به شدت از عشق خود به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که به خاطر زیبایی و جذابیت او، جهان را فراموش کرده و تمام عمرش را به او اختصاص داده است. او خود را مانند مرغی وحشی می‌داند که به دام عشق گرفتار شده و بدون نگرانی از سوزش عشق، به دیدار معشوق می‌رود. در ادامه، عشق را به آتشی تشبیه می‌کند که در دلش شعله‌ور است و از این آتش نمی‌هراسد. شاعر مساله‌ی فراق و دوری را نگران‌کننده می‌داند و تنها راه تسلیش را یادآوری لب و دهان معشوق می‌داند. نهایتاً، او به شوق و صفای عشق اشاره کرده و با اشتیاق از شراب عشق صحبت می‌کند، نشان از سرمستی و رازهای پنهانی که در عشق نهفته است.