شمارهٔ ۷۵۷
چگونه چشمه خورشید را بخاک بپوشمچو هست آتش عشقم بجان چگونه نجوشم
جنان نظاره ساقی ببرد دوش زهوشمکه ره نیافت زمستی بگوش بانگ سروشم
بکشف راز چو غماز گشت مردم چشمحدیث عشق زمردم بگو چگونه بپوشم
بوصل آن بر دوشم بگیر دست من ایزلفکه بارهای گران عشق تو نهاده بدوشم
میان تهیست دهل نالد ار زصدمه چوگانگرم تو گوش بمالی چو چنگ من نخروشم
چگونه جای بگوشم کند نصیحت مردمکه کرده حلقه زلفت هزار حلقه بگوشم
اسیر پای ببندم رها مکن زکمندمغلام حلقه بگوشم بیا بکس نفروشم
حدیث نسیه زاهد مخوان نه مرد رهم منبنقد از کف ساقی اگر شراب بنوشم
بجای خاک در تو بهشت عدن نگیرممگو تو پند که با بند پند کس نه نیوشم
بدرگه علی آشفته شد ززمره خدامبقد وسع قبولم اگر کنند بکوشم