شمارهٔ ۱۲۲۶

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ودی۱۰ بیت

دلی نماند که ای فتنه از جفا نشکستیمصاحبیت نه کاز کین به ماتمش ننشستی

هزار دیده زتیر فسون بدوخت نگاهتکدام سینه که از ناوک نظر نشکستی

زدام زلف چو رستی اسیر حلقه خطیتو را گمان بود ایدل که از کمند بجستی

تو از مژه چکنی منع اشک دیده گریانبه بیهوده ره سیلاب را بخس چه ببستی

بملک نیستی آن رند مست حکم روا شدکه اولین قدمش پا نهاده بر سر هستی

بکشتگان زسر رحمت ار گذر کنی اولبه بسملی بگذر کش به تیر غمزه بخستی

متابعان هو کامجوی و بوالهوسندزعاشقان نسزد غیر راستی و درستی

تو را که کعبه دل خانه خداست نزیبدکه در متابعت نفس شوم بت بپرستی

عجب مدار گر ایزد ببخشدش زعنایتبیاد دوست گر آشفته کر رندی و مستی

بآستان علی چون پناه برده ای ایدلمکن تو بیم که از حادثات دهر برستی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف و انتقاد از یک معشوق پرداخته که به رغم زیبایی و جذابیت‌هایش، دل‌ها را می‌شکند و باعث غم و پژمردگی می‌شود. شاعر به آن می‌گوید که تیر نظرش بسیاری را مجروح کرده و از او می‌خواهد تا از کین و انتقام‌جویی دست بردارد. معشوق به اشتباه فکر می‌کند که می‌تواند از تسلط احساسات خود فرار کند، در حالی که ارتباط او با دیگران و پیروی از نفس، او را به انحراف می‌کشاند. شاعر هشدار می‌دهد که باید در عشق وفادار و راستگو باشد و از پرستش اصالت خود دور نشود. او به این معشوق می‌گوید که فقط در پناه خدا و عشق به او باید اعتماد کند و در برابر مشکلات زندگی نگران نباشد.