گنج

قافیهٔ «ودی»

۴۵ شعر با این قافیه.

مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۲۴مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۸۴مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۷۰مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۴۹مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۱۰انوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۰باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۳۲۵انوری » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۰۱عطار » مختارنامه » باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن » شمارهٔ ۱۴فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۸۶رهی معیری » غزلها - جلد چهارم » پشیمانیاقبال لاهوری » پیام مشرق » بخش ۲۷۱ - پتوفیاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۰۶ - چه خوش زد ترک ملاحی سرودیاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۲۹۹ - به ما ای لاله خود را وانمودیاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۳۱۳ - نه نیروی خودی را زمودیاقبال لاهوری » ارمغان حجاز » بخش ۳۲۳ - خودی را از وجود حق وجودیرضی‌الدین آرتیمانی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۷بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۸۱بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۸۲قاآنی » قطعات » شمارهٔ ۱۲۹شاه نعمت‌الله ولی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳۳شاه نعمت‌الله ولی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳۴شاه نعمت‌الله ولی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳۵ملک‌الشعرا بهار » قطعات » شمارهٔ ۱۶۹ - ترجمهٔ قطعه ا‌ی از محمد جریر طبریصائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۸۰۷مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۱۳۹ - در مدح سیف الدوله محمودوطواط » مقطعات » شمارهٔ ۸۹ - در حق امیر مسعودوطواط » رباعیات » شمارهٔ ۴۰ - در شکوهکمال‌الدین اسماعیل » رباعیات » شمارهٔ ۷۹۱کمال‌الدین اسماعیل » قطعات » شمارهٔ ۳۱۸ - وله ایضاحکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۷۲حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۷۷حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۸۱کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۰۰حزین لاهیجی » غزلیات » شمارهٔ ۸۵۸حزین لاهیجی » غزلیات ناتمام » شمارهٔ ۳۱۶غبار همدانی » غزلیات » شمارهٔ ۸۹فایز » ترانه‌های فایز بر اساس نسخه‌ای دیگر » دوبیتی‌ها » شمارهٔ ۳۹۹ابن یمین » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ٨١٨آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۶۸آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۲۶آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۳۶سعیدا » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۵۶۰قاسم انوار » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۶۱۳قطران تبریزی » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۱۳۷