غزل شمارهٔ ۱۵۳۳

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ودی۷ بیت

توئی جانا که عین هر وجودیبه خوبی دل ز خود هم خود ربودی

نبود این بود و بودی عین وحدتنمودی کثرت از وحدت که بودی

جان صورت و معنی عیان شدچو بند برقع پنهان گشودی

به چشم خود بدیدی حسن خود راجمال خود در آئینه نمودی

چو تو با شمع خود رازی بگفتیچه گویم آنچه خود گفتی شنودی

ز جود او وجود جمله موجودعجب تو خود وجود عین جودی

وجود هر دو عالم نزد سیدنباشد جز وجود فی وجودی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و وحدت الهی می‌پردازد. شاعر به حضور جانا (که نمایانگر عشق الهی یا خداوند است) اشاره می‌کند و بیان می‌کند که او خود را از همه چیز جدا کرده و به کثرت‌های دنیوی رنگ و بویی داده است. در این معنا، جانا خود را به نمایش گذاشته و زیبایی‌اش را در آینه وجود نشان داده است. همچنین بیان می‌شود که وجود تمام چیزها در وجود و رحمت الهی است و هیچ چیز بغیر از وجود او به واقعیت نمی‌رسد. در نهایت، نظر شاعر بر این است که وجود حقیقی و وحدت در نزد سید (همان خداوند) است و این اصل درک و شناخت عشق الهی است.