غزل شمارهٔ ۸۸۶
حبیبی انت ذو من وجودیفلا تبخل علینا بالرفودی
؟؟ ما را وعدهای وصل دادیفئی یا مونسی تلک الوعودی
شب یلدای هجران کشت ما راالا ایام وصل الحب عودی
نه صبر از خدمت تو میتوان کردو لا فی الخدمهٔ امکان الورودی
و فی قلبی جوی من حب حبکنار اضرمت ذات الوقودی
گر آبی میزنی بر آتش ماتلطف لا الی حد الحمودی
بهشت عدن خواهی عاشقی کنفان العشق جنات الخلودی
عهود عشق را مگذار ای فیضنه حق فرمود اوفوا بالعقودی