گلشن راز
بخش ۱ - دیباچهبه نام آن که جان را فکرت آموختبخش ۲ - سبب نظم کتابگذشته هفت و ده از هفتصد سالبخش ۳ - سؤال در ماهیّت فکرتنخست از فکرِ خویشم در تحیّربخش ۴ - جوابمرا گفتی بگو چِبْوَد تفکّربخش ۵ - تمثیل در بیان سر پنهانی حق در عین پیداییاگر خورشید بر یک حال بودیبخش ۶ - سؤال در موضوع فکرتکدامین فکر ما را شرط راه است؟بخش ۷ - جوابدر آلا فکر کردن شرطِ راه استبخش ۸ - تمثیل در بیان ظهور خورشید حقیقت در آیینه کائناتاگر خواهی که بینی چشمهٔ خوُربخش ۹ - قاعده در شناخت عوالم پنهان و شرایط عروج بدان عوالمتو از عالم همین لفظی شنیدیبخش ۱۰ - قاعده در تشبیه کتاب آفرینش به کتاب وحیبه نزد آنکه جانش در تجلّی استبخش ۱۱ - قاعدهٔ تفکر در آفاقمشو محبوس ارکان و طبایعبخش ۱۲ - تمثیل در بیان وحدت کارخانه عالمتو گویی هست این افلاک دوّاربخش ۱۳ - قاعده در تفکر در انفسبه اصل خویش یک ره نیک بنگربخش ۱۴ - سوال از ماهیت منکه باشم من مرا از من خبر کنبخش ۱۵ - جوابدگر کردی سؤال از من که من چیستبخش ۱۶ - سوال از احوال سالک و نشانهای مرد کاملمسافر چون بود، رهرو کدام استبخش ۱۷ - جواب به سوال اولدگر گفتی مسافر کیست در راهبخش ۱۸ - قاعده در بیان سیر نزول و مراتب صعود آدمیبدان اوّل که تا چون گشت موجودبخش ۱۹ - تمثیل در بیان مقام نبوت و ولایتنبی چون آفتاب آمد، ولّی ماهبخش ۲۰ - جواب به سوال دومکسی مرد تمام است کز تمامیبخش ۲۱ - تمثیل در بیان رابطهٔ شریعت و طریقت و حقیقتتبه گردد سراسر مغز بادامبخش ۲۲ - قاعده در حکمت وجود اولیانبوّت را ظهور از آدم آمدبخش ۲۳ - تمثیل در بیان سیر مراتب نبوت و ولایتچو نور آفتاب از شب جدا شدبخش ۲۴ - سوال از شرایط شناخت وحدت و موضوع شناخت عرفانیکه شد بر سرِّ وحدت واقف آخربخش ۲۵ - جوابکسی بر سرِّ وحدت گشت واقفبخش ۲۶ - سوال از کیفیت جمع بین وحدت و کثرتاگر معروف و عارف ذات پاک استبخش ۲۷ - جوابمکن بر نعمت حق ناسپاسیبخش ۲۸ - تمثیل در بیان نسبت عقل با شهودندارد باورت اکمه ز الوانبخش ۲۹ - سوال از معنی انا الحقکدامین نقطه را نطق است «اناالحقّ»بخش ۳۰ - جواب«اناالحقّ» کشف اسرار است مطلقبخش ۳۱ - قاعده در بطلان حلول و اتحادمن و ما و تو و او هست یک چیزبخش ۳۲ - تمثیل در نمودهای بیبودبنه آیینهای اندر برابربخش ۳۳ - سوال از معنی وصالچرا مخلوق را گویند واصلبخش ۳۴ - جوابوصالِ حقّ ز خلقّیت جدائی استبخش ۳۵ - تمثیل در اطوار وجود و بی اعتباری هستی عالم وجودبخاری مرتفع گردد ز دریابخش ۳۶ - سوال از ماهیت قرب و بعد و امکان وصال با حقوصال ممکن و واجب به هم چیستبخش ۳۷ - جوابز من بشنو حدیث بی کم و بیشبخش ۳۸ - سوال از ماهیت نطق و بیانچه بحر است آنکه نطقش ساحل آمدبخش ۳۹ - جوابیکی دریاست هستی، نطق ساحلبخش ۴۰ - تمثیل در بیان ماهیت صورت و معنیشنیدم من که اندر ماهِ نیسانبخش ۴۱ - قاعده در بیان اقسام فضیلتاصول خلق نیک آمد عدالتبخش ۴۲ - تمثیل در بیان نکاح معنوی جسم با جان یا صورت با معنیاگرچه خور به چرخ چارمین استبخش ۴۳ - سوال در شناخت جزو حقیقی و کل مجازی و کیفیت بزرگتر بودن این جزو از کل خودچه جزو است آنکه او از کلّ فزون است؟بخش ۴۴ - جوابوجود، آن جزو دان کز کلّ فزون استبخش ۴۵ - تمثیل در بیان اقسام مرگ و ظهور اطوار قیامت در لحظهٔ مرگاگر خواهی که این معنی بدانیبخش ۴۶ - قاعده در بیان معنی حشرز تو هر فعل که اوّل گشت صادربخش ۴۷ - سوال از کیفیت جدایی میان قدیم و مُحْدَثقدیم و مُحْدَث از هم چون جدا شدبخش ۴۸ - جوابقدیم و مُحْدَث از هم خود جدا نیستبخش ۴۹ - سوال از معانی اصطلاحات شاعرانهٔ عارفانچه خواهد اهل معنی زان عبارتبخش ۵۰ - جوابهر آن چیزی که در عالم عیان استبخش ۵۱ - اشارت به چشم و لبنگر کز چشم شاهد چیست پیدابخش ۵۲ - اشارت به زلفحدیث زلف جانان بس دراز استبخش ۵۳ - اشارت به رخ و خطرخ اینجا مظهر حسن خدایی استبخش ۵۴ - اشارت به خالبر آن رخ نقطهٔ خالش بسیط استبخش ۵۵ - سوال از معنی حقیقی شراب و شاهد و خرابات و امثال آنشراب و شمع و شاهد را چه معنی استبخش ۵۶ - جوابشراب و شمع و شاهد عین معنی استبخش ۵۷ - اشارت به خراباتخراباتی شدن از خود رهایی استبخش ۵۸ - سوال از معنی بت و زنار و ترساییبت و زنار و ترسایی در این کویبخش ۵۹ - جواببت اینجا مظهر عشق است و وحدتبخش ۶۰ - اشارت به زنارنظر کردم بدیدم اصل هر کاربخش ۶۱ - اشارت به ترسایی و دیرز ترسایی غرض تجرید دیدمبخش ۶۲ - تمثیل در اطوار سیر و سلوکبود محبوس طفل شیرخوارهبخش ۶۳ - اشارت به بتبت ترسا بچه نوری است باهربخش ۶۴ - خاتمهاز آن گلشن گرفتم شمهای باز