بخش ۱۰ - قاعده در تشبیه کتاب آفرینش به کتاب وحی
به نزد آنکه جانش در تجلّی استهمه عالم کتاب حق تعالی است
عَرَض اِعراب و جوهر چون حروف استمراتب همچو آیاتِ وقوف است
از او هر عالَمی چون سورهای خاصیکی زان فاتحه و آن دیگر اخلاص
نخستین آیتش عقلِ کل آمدکه در وی همچو باءِ بسمل آمد
دوم نفس کل آمد آیتِ نورکه چون مصباح شد از غایتِ نور
سیم آیت در او شد عرش رحمانچهارم «آیت الکرسی» همی دان
پس از وی جرمهای آسمانی استکه در وی سورهٔ سبع المثانی است
نظر کن باز در جرمِ عناصِرکه هر یک آیتی هستند باهِر
پس از عنصر بود جرم سه مولودکه نتوان کرد این آیات محدود
به آخر گشت نازل نفس انسانکه بر ناس آمد آخر ختم قرآن