بخش ۴۸ - جواب
قدیم و مُحْدَث از هم خود جدا نیستکه از هستی است، باقی دائما نیست
همه آن است و این مانند عنقاستجز از حق جمله اسم بیمسمّاست
عدم موجود گردد، این محال استوجود از روی هستیِ لایزال است
نه آن این گردد و نه این شود آنهمه اَشکال گردد بر تو آسان
جهان خود جمله امر اعتباری استچو آن یک نقطه که اندر دَوْر ساری است
برو یک نقطهٔ آتش بگردانکه بینی دایره از سرعت آن
یکی گر در شمار آید به ناچارنگردد واحد از اعدادِ بسیار
حدیث «ما سوی الله» را رها کنبه عقلِ خویش این را زان جدا کن
چه شک داری در آن کین چون خیال استکه با وحدت دویی عین محال است
عدم مانند هستی بود یکتاهمه کثرت ز نسبت گشت پیدا
ظهورِ اختلاف و کثرتِ شانشده پیدا ز بوقلمونِ امکان
وجودِ هر یکی چون بود واحدبه وحدانیّت حقّ گشت شاهد