مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
۷٬۱۳۴ شعر در این وزن.
شمس مغربی » غزلیات » شمارهٔ ۱۴۱شمس مغربی » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۲شمس مغربی » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۷نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۲نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۳نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۰نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۴نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۸نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۹نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۳۸نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۴۹نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۵۵نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۵۷نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۵۹نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۷۵نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۸۰نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۸۱نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۸۹نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۹۰نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۹۵نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۹۹نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۶نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۹نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۸نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۹نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۳۱نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۳۲نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۴۰نیر تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۴۳نیر تبریزی » سایر اشعار » شمارهٔ ۲ - قصیدهٔ ساقی نامهنیر تبریزی » سایر اشعار » شمارهٔ ۶۵نیر تبریزی » لآلی منظومه » بخش ۲ - در مراثی مولی الکونین حضرت ابی عبدالله الحسین علیه السلام فرمایدنیر تبریزی » لآلی منظومه » بخش ۶نیر تبریزی » لآلی منظومه » بخش ۱۸ - ایضاًنیر تبریزی » لآلی منظومه » بخش ۲۲ - ایضانیر تبریزی » لآلی منظومه » بخش ۵۱ - ایضاً در مدح حضرت اسد الله الغالب امیرالمؤمنیننیر تبریزی » لآلی منظومه » بخش ۵۴ - در مدح حضرت علی ابن موسی الرضانیر تبریزی » لآلی منظومه » بخش ۶۱ - مدیحه من کلام آقامیرزا اسماعیل حجه الاسلام برادر نیرطاب ثراهماحکیم سبزواری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳حکیم سبزواری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۵حکیم سبزواری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۴۳حکیم سبزواری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۷۶حکیم سبزواری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۹۶حکیم سبزواری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۹۹حکیم سبزواری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۰حکیم سبزواری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۶حکیم سبزواری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۰حکیم سبزواری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۶حکیم سبزواری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۳۱