شمارهٔ ۱۳۱

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ویتو۶ بیت

سخت ای لعبت شیرین همه جا رو شده‌ایعهد دیرینه نپای و گله نشنو شده‌ای

کام فرهاد چه سان تلخ نگردد که بهشرهمه شور است که همخوابۀ خسرو شده‌ای

کس چو خورشید تر اسیر نیارستی دیدحالی انگشت نما همچو مه نو شده‌ای

گندم خال ترا جان به بها میدادندخبرت هست که بیقدر ترا ز جو شده‌ای

پی صید تو بهر گوشه دو صد دام فریبتو چو آهو بچه هر سو بتک و دو شده‌ای

مدعی روی تو شب خواب نمیدید و کنونجلوه گر در همه آفاق چو پرتو شده‌ای

خلاصه

هوش مصنوعی: غزل به زیبایی محبوبی اشاره دارد که در همه جا شناخته شده و به دیدار او دلجاتر از همیشه است. شاعر از وفاداری و عهد دیرینه می‌گوید و احساس تلخی عشق را با داستان فرهاد و شیرین مقایسه می‌کند. محبوب به خاطر زیبایی‌اش، همچون خورشید درخشان و نمایان در میان دیگران است. او که دیروز بی‌قدر بود، امروز به گنجینه‌ای باارزش تبدیل شده و هر جا که می‌رود، توجه‌ها را به خود جلب می‌کند. شاعر به شیرینی و فریبندگی این محبوبیت اشاره دارد و می‌گوید که عشق به او همچون دام‌های فریبنده است که همه را به سمت خود می‌کشاند. در نهایت، محبوب به شکلی درخشان و پرنور درآمده که همه به دیدن او مشتاق‌اند.