جاویدنامه
بخش ۱ - دیباچهخیال من به تماشای آسمان بود استبخش ۲ - مناجاتآدمی اندر جهان هفت رنگبخش ۳ - تمهید آسمانی نخستین روز آفرینش نکوهش می کند آسمان زمین رازندگی از لذت غیب و حضوربخش ۴ - نغمه ملائکفروغ مشت خاک از نوریان افزون شود روزیبخش ۵ - تمهید زمینی آشکارا می شود روح حضرت رومی و شرح میدهد اسرار معراج راعشق شور انگیز بی پروای شهربخش ۶ - زروان که روح زمان و مکان است مسافر را بسیاحت عالم علوی میبرداز کلامش جان من بیتاب شدبخش ۷ - زمزمهٔ انجمعقل تو حاصل حیات ، عشق تو سر کائناتبخش ۸ - فلک قمراین زمین و آسمان ملک خداستبخش ۹ - عارف هندی که به یکی از غار های قمر خلوت گرفته ، و اهل هند او را «جهان دوست» میگویندمن چوکوران دست بر دوش رفیقبخش ۱۰ - نه تا سخن از عارف هندیذات حق را نیست این عالم حجاببخش ۱۱ - جلوهٔ سروشمرد عارف گفتگو را در ببستبخش ۱۲ - نوای سروشترسم که تو میرانی زورق به سراب اندربخش ۱۳ - حرکت به و وادی یرغمید که ملائکه او را وادی طواسین مینامندرومی آن عشق و محبت را دلیلبخش ۱۴ - طاسین گوتم«توبه آوردن زن رقاصهٔ عشوه فروش»بخش ۱۵ - طاسین زرتشت : آزمایش کردن اهریمن زرتشت رااهریمنبخش ۱۶ - طاسین مسیحرویای حکیم تولستویبخش ۱۷ - طاسین محمدنوحهٔ روح ابوجهل در حرم کعبهبخش ۱۸ - فلک عطارد زیارت ارواح جمال الدین افغانی و سعید حلیم پاشامشت خاکی کار خود را برده پیشبخش ۱۹ - دین و وطنلرد مغرب آن سراپا مکر و فنبخش ۲۰ - اشتراک و ملوکیتصاحب سرمایه از نسل خلیلبخش ۲۱ - شرق و غربغربیان را زیرکی ساز حیاتبخش ۲۲ - محکمات عالم قرآنی خلافت آدمدر دو عالم هر کجا آثار عشقبخش ۲۳ - حکومت الهیبندهٔ حق بی نیاز از هر مقامبخش ۲۴ - ارض ملک خداستسر گذشت آدم اندر شرق و غرببخش ۲۵ - حکمت خیرکثیر استگفت حکمت را خدا خیر کثیربخش ۲۶ - پیغام افغانی با ملت روسیهمنزل و مقصود قرآن دیگر استبخش ۲۷ - غزل زنده روداین گل و لاله تو گویی که مقیمند همهبخش ۲۸ - فلک زهرهدر میان ما و نور آفتاببخش ۲۹ - مجلس خدایان اقوام قدیمآن هوای تند و آن شبگون سحاببخش ۳۰ - نغمهٔ بعلآدم این نیلی تتق را بر دریدبخش ۳۱ - فرو رفتن بدریای زهره و دیدن ارواح فرعون و کشنر راپیر روم آن صاحب «ذکر جمیل»بخش ۳۲ - نمودار شدن درویش سودانیبرق بیتابانه رخشید اندر آببخش ۳۳ - فلک مریخ اهل مریخچشم را یک لحظه بستم اندر آببخش ۳۴ - برآمدن انجم شناس مریخی از رصدگاهپیر مردی ریش او مانند برفبخش ۳۵ - گردش در شهر مرغدینمرغدین و آن عمارات بلندبخش ۳۶ - احوال دوشیزهٔ مریخ که دعوی رسالت کردهدر گذشتیم از هزاران کوی و کاخبخش ۳۷ - تذکیر نبیهٔ مریخای زنان ای مادران ای خواهرانبخش ۳۸ - فلک مشتری ارواح جلیلهٔ حلاج و غالب و قرة العین طاهره که به نشیمن بهشتی نگرویدند و به گردش جاودان گراییدندمن فدای این دل دیوانه‌ایبخش ۳۹ - نوای حلاجز خاک خویش طلب آتشی که پیدا نیستبخش ۴۰ - نوای غالب«بیا که قاعدهٔ آسمان بگردانیمبخش ۴۱ - نوای طاهرهگر به تو افتدم نظر چهره به چهره رو به روبخش ۴۲ - زنده رود مشکلات خود را پیش ارواح بزرگ میگویداز مقام مؤمنان دوری چرابخش ۴۳ - نمودار شدن خواجهٔ اهل فراق ابلیسصحبت روشندلان یک دم ، دو دمبخش ۴۴ - نالهٔ ابلیسای خداوند صواب و ناصواببخش ۴۵ - فلک زحل ارواح رذیله که با ملک و ملت غداری کرده و دوزخ ایشانرا قبول نکردهپیر رومی آن امام راستانبخش ۴۶ - قلزم خونینآنچه دیدم می نگنجد در بیانبخش ۴۷ - آشکارا می شود روح هندوستانآسمان شق گشت و حوری پاک زادبخش ۴۸ - روح هندوستان ناله و فریاد می کندشمع جان افسرد در فانوس هندبخش ۴۹ - فریاد یکی از زورق نشینان قلزم خونین«نی عدم ما را پذیرد نی وجودبخش ۵۰ - آن سوی افلاک مقام حکیم آلمانی نیچههر کجا استیزه ی بود و نبودبخش ۵۱ - حرکت بجنت الفردوسدر گذشتم از حد این کائناتبخش ۵۲ - قصر شرف النساگفتم این کاشانه ئی از لعل ناببخش ۵۳ - زیارت امیر کبیر حضرت سید علی همدانی و ملا طاهر غنی کشمیریحرف رومی در دلم سوزی فکندبخش ۵۴ - در حضور شاه همدانزنده رودبخش ۵۵ - صحبت با شاعر هندی برتری هریحوریان را در قصور و در خیامبخش ۵۶ - حرکت به کاخ سلاطین مشرقنادر ، ابدالی ، سلطان شهیدبخش ۵۷ - نمودار میشود روح ناصر خسرو علوی و غزلی مستانه سرائیده غائب میشود«دست را چون مرکب تیغ و قلم کردی مداربخش ۵۸ - پیغام سلطان شهید به رود کاویریحقیقت حیات و مرگ و شهادتبخش ۵۹ - زنده رود رخصت میشود از فردوس برین و تقاضای حوران بهشتیشیشهٔ صبر و سکونم ریز ریزبخش ۶۰ - غزل زنده رودبه آدمی نرسیدی ، خدا چه می‌جوییبخش ۶۱ - حضورگرچه جنت از تجلی های اوستبخش ۶۲ - خطاب به جاویدسخنی به نژاد نو