بخش ۱۲ - نوای سروش

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیه: اباندر۷ بیت

ترسم که تو میرانی زورق به سراب اندرزادی به حجاب اندر میری به حجاب اندر

چون سرمه رازی را از دیده فروشستمتقدیر امم دیدم پنهان بکتاب اندر

بر کشت و خیابان پیچ بر کوه و بیابان پیچبرقی که بخود پیچد میرد به سحاب اندر

با مغربیان بودم پر جستم و کم دیدممردی که مقاماتش ناید بحساب اندر

بی درد جهانگیری آن قرب میسر نیستگلشن بگریبان کش ای بو بگلاب اندر

ای زاهد ظاهر بین گیرم که خودی فانی استلیکن تو نمی بینی طوفان به حباب اندر

این صوت دلاویزی از زخمهٔ مطرب نیستمهجور جنان حوری نالد به رباب اندر

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس ترس و اضطراب خود درباره‌ی زندگی و تقدیر سخن می‌گوید. او نگران است که ممکن است در مسیری نادرست قرار بگیرد و به ضلالت برود. اشاره به سرمه و رازهای پنهان، نشان‌دهنده‌ی آگاهی از مسائلی است که در زندگی وجود دارند. شاعر به توصیف طبیعت و زیبایی‌های آن پرداخته و بر جدایی از حقایق عمیق‌تری که ممکن است در زندگی وجود داشته باشد، تأکید می‌کند. او همچنین به زاهدانی که تنها ظواهر را می‌بینند، انتقاد می‌کند و یادآور می‌شود که حقیقت درون واقعیت‌های عمیق‌تری نهفته است. کل شعر به نوعی جستجو برای درک عمیق‌تر از زندگی و ذات واقعی انسان است.