مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
۱٬۹۳۵ شعر در این وزن.
کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۲۱۹کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۲۲۵کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۳۸۱کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۳۹۳کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۳۹۴کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۴۸۷کمال خجندی » قصاید » شمارهٔ ۴کمال خجندی » مقطعات » شمارهٔ ۳۶کمال خجندی » مقطعات » شمارهٔ ۴۱کمال خجندی » مقطعات » شمارهٔ ۴۸کمال خجندی » مقطعات » شمارهٔ ۴۹کمال خجندی » مقطعات » شمارهٔ ۶۴کمال خجندی » مقطعات » شمارهٔ ۶۸کمال خجندی » مقطعات » شمارهٔ ۸۷صامت بروجردی » کتاب الروایات و المصائب » شمارهٔ ۳۱ - وداع حضرت علیاکبر با مادر(ع)صامت بروجردی » کتاب النصایح و التنبیه » شمارهٔ ۱ - ترکیب بندصامت بروجردی » کتاب نوحههای سینه زنی (به اقسام مختلفه و لحنهای متنوع و مخصوصه) » شمارهٔ ۵ - و برای او همچنینصامت بروجردی » کتاب نوحههای سینه زنی (به اقسام مختلفه و لحنهای متنوع و مخصوصه) » شمارهٔ ۱۱ - و برای اوکمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۵۲۷کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۵۵۰کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۵۶۹کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۵۷۵کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۵۸۳کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۷۰۰کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۷۰۳کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۷۱۹کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۷۲۸کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۷۵۳کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۷۶۹کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۷۷۴کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۸۲۶کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۹۳۸کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۹۷۰کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۱۶کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۲۲همام تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۳همام تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۲۶همام تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۵۱همام تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۷۶فیض کاشانی » شوق مهدی » غزلیات » شمارهٔ ۶۷حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۳۷حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۴۵جامی » دیوان اشعار » فاتحة الشباب » غزلیات » شمارهٔ ۶۰جامی » دیوان اشعار » فاتحة الشباب » غزلیات » شمارهٔ ۷۷جامی » دیوان اشعار » فاتحة الشباب » غزلیات » شمارهٔ ۸۶جامی » دیوان اشعار » فاتحة الشباب » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۴جامی » دیوان اشعار » فاتحة الشباب » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۵جامی » دیوان اشعار » فاتحة الشباب » غزلیات » شمارهٔ ۱۴۴جامی » دیوان اشعار » فاتحة الشباب » غزلیات » شمارهٔ ۱۸۴جامی » دیوان اشعار » فاتحة الشباب » غزلیات » شمارهٔ ۲۳۲