شمارهٔ ۷۷
خال و خط جانفزاست اینهایا آفت جان ماست اینها
صبر و خرد از دلم چه جوییدر دور تو خود کراست اینها
چشم تو هزار فتنه انگیختای شوخ چه فتنه هاست اینها
از جور و جفای تو ننالمکز همچو تویی وفاست اینها
نرخ تو دو کون چون نهد عقلیک موی تو را بهاست اینها
کوی تو ز دود آه پر شدیا رب ز دل که خاست اینها
گویی که رواست قتل جامیوانگه نکشی رواست اینها