شمارهٔ ۵۲۷

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: ربراورد۷ بیت

نخل مدنی ثمر برآوردپهلوی رطب شکر برآورد

حسن دگر به بصره آوردتخلش رطب دگر برآورد

در دجله برفت پیر بغداددریا عوضش گهر بر آورد

ساقی بشکست جام جامیزان جام لطیفتر برآورد

از روزنه آفتاب تبریزدر خانه برفت و در بر آورد

رومی به زمین روم زد نقباز خاک خجند سر بر آورد

زان خاک کمال دامن افشاندگرد از ملک و بشر بر آورد

خلاصه

هوش مصنوعی: این قطعه شعری به توصیف زیبایی و برکات طبیعت و زندگی می‌پردازد. نخل مدنی میوه‌ای شیرین به بار می‌آورد و حسن دیگری در بصره نمایان می‌شود. پیر بغداد به دجله می‌رود و دریا جواهرات می‌آورد. ساقی جامی را می‌شکند و از آن جامی لطیف‌تر پدید می‌آید. از آفتاب تبریز، نور به خانه‌ها می‌تابد. رومی به زمین روم اشاره می‌کند و از خاک خجند سربرمی‌آورد. سرانجام، این خاک کمال و زیبایی را به انسان‌ها و سرزمین‌ها می‌دهد. شعر به نوعی نمادین و تقسیم شده به تصویرهایی از زیبایی‌ها و برکت‌های مختلف است.