شمارهٔ ۷۷۴
وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: انیم۷ بیت
ما از نو سخنور جهانیمصاحب نظریم و نکته دانیم
سوز دل ما چو خط برآریما مردم نا نوشته خوانیم
چون نقش دهان تو معماستما نیز همه به فکر آنیم
آن آب بقاست بافنیمشچون بافتنش نمی توانیم
دلهاست کشان و دلکش آن زلفاینها به کجا کشد ندانیم
زآن گونه سواری که ماراستاشکی ز پی تو می دوانیم
اگر بود کمال عاشق و رندوالحالة هذه همانیم