شمارهٔ ۵۷۵

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: اببسیار۸ بیت

چشم تو که داشت خواب بسیارلب داشت به او شراب بسیار

آن غمزه که مست از این شراب استاز جگرم کباب بسیار

هرگز نشود دو چشم تو سیراز ناز پر و عتاب بسیار

بی عشق قبه را چه سودستبا دانش کم کتاب بسیار

گر کشتن عاشقان ثواب استتو بافتة ثواب بسیار

تا پای ببوسمش به رفتنای عمر مکن شتاب بسیار

پیش دو رخ تو سیب سیمینشیرین شد از آفتاب بسیار

از دوری عارض و لبت رفتناز چشم کمال آب بسیار

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جاذبه چشم و لب معشوق است که به خواب و شراب تشبیه شده‌اند. غمزه‌های معشوق می‌تواند دل عاشق را بسوزاند، اما هرگز چشم‌ها از زیبایی او سیر نمی‌شوند. شاعر به عشق و رابطه عاطفی اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر علم و دانش زیاد باشد، بدون عشق ارزش چندانی ندارد. همچنین به دلتنگی و شتاب زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی و شیرینی معشوق تمام دردها و دوری‌ها را تسکین می‌بخشد. در کل، شعر حس عمیق عاشقانه و زیبایی‌شناسی را به تصویر می‌کشد.