شمارهٔ ۴۵
ساقی اگرت هوای ما هی،جز باده مباد نزد ما هی!
سجّاده و خرقه در خراباتبفروش و بیار جرعه ای می
گر زنده دلی شنو ز مستاندر گلشن جان ندای یا حی
با درد درآ به بوی درمانکونین نگر ز عشق لاشی
اسرار دل است در ره عشقآواز سماع و نالهٔ نی
یک مفلس پاک باز در عشقبهتر ز هزار حاتم طی
سلطان صفت آن بت پری رویمی آمد و خلق شهر در پی
مردم نگران به روی خوبشوز شرم گرفته عارضش خوی
حافظ ز غم تو چند نالدآخر من دلشکسته تا کی
بنشینم و با غم تو سازمجان در سرو کار عشق بازم