قطعات
شمارهٔ ۱ - در توسل به حضرت خاتم الانبیاء (ص)یا خاتم النبییّن، غمخوار عالمی توشمارهٔ ۲ - داستان گاو و مسجدیکی از اهل ورع، گاوی راشمارهٔ ۳ - تاریخ تولّد میر ضیاء الدّینمولود عزیز، قرّهٔ العین کمالشمارهٔ ۴ - ماده تاریخاحرام روضه شیخ، بستیم و شد میّسرشمارهٔ ۵ - در عذرخواهی از اتفاق توارد در اشعاربه خدایی که از اشارت کنشمارهٔ ۶ - قطعه دربارهٔ صبر و شکیباییشب گذشته، فتادم به خاک کوچهٔ غمشمارهٔ ۷ - در وصف خود و انتقاد از بی هنرانازچهل سال فزون شد که به شیرین سخنیشمارهٔ ۸ - در وصف خود سروده استلایق مدح در زمانه چو نیستشمارهٔ ۹ - قطعه در نکوهش روزگار خویشروزگاریست، عقل می کوبدشمارهٔ ۱۰ - بثّ و شکویٰچون زادم از نتایج علوی به مهد خاکشمارهٔ ۱۱ - قطعه در شکایتخون در دلم ازکاوش ایام نمانده ستشمارهٔ ۱۲ - قطعه در شکوه از بختحزین، از جهان دژم، خاطرمشمارهٔ ۱۳ - قطعه در شکایت بعضی از مردم زمان خودقدر هر سفله، از تو گشت علمشمارهٔ ۱۴ - قطعه در صفت دنیاطلباندنیاطلبان سهیم خود راشمارهٔ ۱۵ - معنی لفظ حیاتای چرخ، باید از تو در تن عرصه کم زدنشمارهٔ ۱۶ - صحبت نامردمانافتاده ام به صحبت نامردمان حزینشمارهٔ ۱۷ - برای کسی که اشعار او را به سرقت برده استغزلی برده رندکی از منشمارهٔ ۱۸ - حال ابنای زمانحیرتی دارم حزین از حال ابنای زمانشمارهٔ ۱۹ - شرم از نارسایی مدحگشته ست صفحه، دامن دشت ختن حزینشمارهٔ ۲۰ - در وصف قلم پرتوان خود سروده استریزد شکرین نکته حزین از نی کلکمشمارهٔ ۲۱ - و نیز در وصف خامهٔ خویشلوحش الله خامه ام که به صدقشمارهٔ ۲۲ - در وصف خامهٔ خودخامهٔ مشکین من، تا شده معنی طرازشمارهٔ ۲۳ - در وصف شمشیربه کف تیغ من اژدها پیکری ستشمارهٔ ۲۴ - در پاسخ نامهٔ مشتاقانهٔ شاه طهماسب ثانی که او را به همراهی خود دعوت کرده بودای صاحبی که از اثر رنگ و بوی توشمارهٔ ۲۵ - این قطعه را از هند به عالم بزرگ امیر صدرالدین محمد رضوی قمی نوشته و به نجف اشرف فرستاده استحزین، از تقاضای همّت برآنمشمارهٔ ۲۶ - به بعضی از یاران خود نوشته استای تو نور نظر، ز دیدهٔ ماشمارهٔ ۲۷ - این قطعه را در داوری میان شعر جمال الدّین عبدالرّزاق اصفهانی و پسرش کمال الدین اسماعیل به میرزاابوطالب شولستانی نوشتهدوش از بَرِ یاری که دلم شیفتهٔ اوستشمارهٔ ۲۸ - در رثای پدر علامه اش طاب ثراهسپهر از مرگت ای صاف حقیقت، بی صفا گشتهشمارهٔ ۲۹ - در تاریخ فوت اسوهٔ عارفان میر محمّد تقی رضوی خراسانیتا ز عالم فانی، عارف زمان رفتهشمارهٔ ۳۰ - در تاریخ فوت فاضل بزرگ، شیخ عبدالله گیلانی(رحمهٔ الله علیه)افسوس که صاحبدل دانا ز جهان رفتشمارهٔ ۳۱ - اندرزعاقلی، رنجه شد از طعن عدوشمارهٔ ۳۲ - در حکمتنمود این سوال از فلاطون یکیشمارهٔ ۳۳ - آزادی دو عالمای دل، به قدر خواهش، در چشم خلق خواریشمارهٔ ۳۴ - و نیز در اندرزهر روز کز سرور تو ای شاه بگذردشمارهٔ ۳۵ - فقیر جاهلدر غمکدهٔ جهان ندیدمشمارهٔ ۳۶ - خطاب به امیری نادانچارپایی شنیده ام مرده استشمارهٔ ۳۷ - دربارهٔ برخی از مردمگفت یاری، حزین بی دل راشمارهٔ ۳۸ - غیر آزادگانغیر آزاده خاطری که بودشمارهٔ ۳۹ - اژدهاایّام، گرسنه اژدهایی ستشمارهٔ ۴۰ - مطایبهپرسید دوش ساده دلی از من این سخنشمارهٔ ۴۱ - و نیز در مطایبهای فلانی، شگفت نیست مراشمارهٔ ۴۲ - در ذمّ بعضی از اصحاب غرورای صاحبی که مایهٔ تفریح عالمیشمارهٔ ۴۳ - در مذمّت گرمادر جهنمکده هند که از تاب هواشمارهٔ ۴۴ - تضمین از سعدیبود بر محملم، دل چون دراییشمارهٔ ۴۵ - قطعهای مژه و غمزه ات، صفدر صاحب قرانشمارهٔ ۴۶ - قطعهآتش زده ایم اختران راشمارهٔ ۴۷ - قطعهدوش دلم چون کشید خنجر آه از قرابشمارهٔ ۴۸ - صحبت ناجنسدارم آزرده دلی، تنگ تر از دیدهٔ میمشمارهٔ ۴۹ - در تفاخر ۱شاعر و شعر شناسان، قلمم را به زبانشمارهٔ ۵۰ - قطعهدر همه عمر، بر صحیفهٔ دهرشمارهٔ ۵۱ - تغزّلبحری ست محیط غم که در خونشمارهٔ ۵۲ - تاریخ بنای مسجدی که در بنارس متصل به مقبرهٔ حزین استجبهه بر خاک نه درین مسجدشمارهٔ ۵۳ - در تاریخ فوت پدر دانشمند خود گفته استعلامهٔ دهر، والد والا شانشمارهٔ ۵۴ - در تاریخ فوت عالمی عبدالله نام۳نور دل و دیده، مجلس آرای زمانشمارهٔ ۵۵ - به یکی از بزرگان نوشته استای که دارد لوای اقبالتشمارهٔ ۵۶ - در تاریخ تدوین چهارمین دیوان خود فرموده استهزار و یکصد و پنجاه و پنج هجری بود