شمارهٔ ۱۷ - برای کسی که اشعار او را به سرقت برده است

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: از۷ بیت

غزلی برده رندکی از منکه نگویم ز ننگ، نامش باز

سخن عاشقان نمایان استبوالهوس کی شده ست محرم راز؟

گر نه آیین امتیاز بدیسحر هم، می زدی دم از اعجاز

یک دو بیتک مناسب آمده استیادم از باستان سحر طراز

نمکین خوش نموده است رقمنکته زا، خامهٔ سخن پرداز

دزد شاعر به ماکیان ماندکه به زیرش نهند، بیضهٔ غاز

بچگانش به سوی بحر رونداو به ...ون دریده ماند باز

خلاصه

هوش مصنوعی: این غزل به نوعی از حال و هوای شاعرانه و بازی با واژه‌ها اشاره دارد. شاعر از غزلی سخن می‌گوید که به شدت احساساتی است و به نوعی خود را درگیر احساسات عاشقانه و رازهای آن می‌بیند. او نگران است که نام این غزل را بر زبان بیاورد چون ممکن است ننگین باشد. شاعر به زیبایی و خاص بودن شعرهای عاشقانه اشاره می‌کند و از انتظار دیگران برای شنیدن سخن ناشناسی می‌گوید. در پایان شاعر به تضاد و بازی کلمات اشاره می‌کند و هم‌چنین به نوعی انتقاد از کسانی که به آسانی به زیبایی‌های عمیق شعر پی نمی‌برند. غزل در کل به دنیای عشق و هنر شعر پرداخته و به چالش‌های آن اشاره دارد.