شمارهٔ ۲۶ - به بعضی از یاران خود نوشته است
ای تو نور نظر، ز دیدهٔ مارفتی و گل به ما فرستادی
دیده ای را که بود در ره توگل نه، خار جفا فرستادی
کرمت را چو نیست پایانیغم عالم به ما فرستادی
دل وچشمم، هوای روی تو داشتگل حسرت فزا فرستادی
خار خاری ز جیب و دامن گلبه من بی نوا فرستادی
هم خود انصاف شیوه کن که چراجای خود، بی وفا فرستادی
ای تو شخص وفا بگو، ز چه روگل سست آشنا فرستادی؟