پرش به محتوا

گنج

وصلت نامه

بخش ۱ - ابتداابتدا کردم بنام کردگار بخش ۲ - وصلت نامه از مقالات شیخ بهلول در رموز توحیدانبیا را داد سر ذوق عشق بخش ۳ - آغاز کتابعاشقا یک دم در آور سر جان بخش ۴ - حکمت حق سبحانه وتعالی عز اسمه در بیرون آوردن آدم را از بهشت برای رموز حقیقیای برادر حکمت حق گوش دار بخش ۵ - الحکایت الرموز سئوال کردن مردی از حضرت شاه اولیا که در بهشت روز هستبیامد پیش حیدر مرد دانا بخش ۶ - حکایت الوصال فی شرح البلالبشنو این رمز از بلال با وفا بخش ۷ - الحکایت الرموز داستان حکیم و مرد احولبود استاد حکیمی پاکباز بخش ۸ - فی الوحدة و الکثرتجهد کن کثرت نه بینی ای پسر بخش ۹ - رجوع به قصهآن حکیم پر خرد در آینه بخش ۱۰ - مطلب در بیان عقل و عشقعقل اندر کارسازی جهان بخش ۱۱ - مطلب در تنبیه و ترغیب سالکای دل آخر یک دمی بیدار شو بخش ۱۲ - در وحدتچون صفات او احد آمد مدام بخش ۱۳ - شرحی از حکایت سلطان محمود با شیخ لقمان سرخسیبود سلطانی ورا محمود نام بخش ۱۴ - مطلب در صفت عشاق الهیجملهٔ مردان زخود فانی شدند بخش ۱۵ - الحکایات و الرموز و پرسیدن سالکی رمز عشق را از عارفی بهلول نامبود در بغداد مردی با خبر بخش ۱۶ - المقالة برهان المحققین شیخ لقمان قدس سرهشیخ لقمان از زمان بایزید بخش ۱۷ - و منه فی المناجاتمن ترا بینم ترا دانم ترا بخش ۱۸ - مطلب در سؤال راه عشق و ترغیب سالکاین چنین رفتند مردان راه دین بخش ۱۹ - المقالة سراج وهاج شیخ منصور حلاج قدس سره و شرح شهادت آن بزرگواربود منصور ای عجب شوریده حال بخش ۲۰ - در مناجات کردن شیخ منصور قدس سره در زندانگفت ای دانندهٔ کون ومکان بخش ۲۱ - در غوغاکردن اهل بغداد بر شیخ منصور رحمةالله و پند دادن مشایخ او رابار دیگر عالمان جمع آمدند بخش ۲۲ - ادامهجملهٔ مردان ز خود فانی شدند بخش ۲۳ - مطلب در اسرار توحید و رموز عشقای برادر غیر حق خود نیست کس بخش ۲۴ - المکاتب و الرموز در رفتن سلطان محمود به سومنات و فتح کردن اوپادشاهی پاکباز و سر فراز بخش ۲۵ - مقاله ارشاد کردن شیخ مریدان رابعد لقمان شیخ محمد شد پدید بخش ۲۶ - الحکایت و الرموز و شرح حال آن جوان که عزم کعبه کردبود برنائی بغایت ماهرو بخش ۲۷ - الحکایت المفاتیح القلوبیک صحابه بود در عهد رسول بخش ۲۸ - حکایت ملاقات کردن حضرت عیسی با یحیی علیه السلامدر خبر دیدم که یحیی دائماً بخش ۲۹ - مطلب در بی‬نشانیبی‌نشان شو یک دم از یاد و نشان بخش ۳۰ - غزل در بیان مقام انس با حق تعالیانس چون بادوست باشد باد و آتش هم توئی بخش ۳۱ - رجوع به مطلبهیبت حق جمله را یکسان کند بخش ۳۲ - حکایت قطب الاولیاء سلطان بایزید قدس سرهسائلی بنشست پیش بایزید بخش ۳۳ - حکایت درویش مسافربود درویشی مسافر ای غلام بخش ۳۴ - در بیان منزل جمال وجلال حضرت احدیت عز اسمهبعد از آن بینی جمالی با جلال بخش ۳۵ - الحکایت الرموز و تتمه‌ای از حالات شیخ لقمان و آمدن شیخی از بخارا بدیدن اوشیخ لقمان بود در عین وصال بخش ۳۶ - در ترغیب سالک در سلوکجهد کن ای دوست تا واصل شوی بخش ۳۷ - در مناجات شیخ بهلول و ختم کتابپادشاها ره نما این بنده را بخش ۳۸ - فی الرباعیات در فنای عاشقای پاکی تو منزه از هر پاکی بخش ۳۹ - و له ایضاًدر وصف تو عقل طبع دیوانه گرفت بخش ۴۰ - و له ایضاًای هشت بهشت یک نثار در تو بخش ۴۱ - وله ایضاًهر دل که ز لطف تو نشان یابد باز بخش ۴۲ - وله ایضاًای خلق دو کون ذکر گویندهٔ تو بخش ۴۳ - وله ایضاًای آنکه ز کفر دین تو بیرون آری بخش ۴۴ - وله ایضاًای آنکه چنانکه مصلحت میدانی بخش ۴۵ - وله ایضاًکاری که ورای کفر و دین می‌دانم بخش ۴۶ - وله ایضاًاز سر تو هر که با نشان خواهد بود بخش ۴۷ - وله ایضاًبی یاد تو دل چو سایه در خورشید است بخش ۴۸ - وله ایضاًگیرم که به تو لطف الهی آمد بخش ۴۹ - فی الموتچون روی تو در هلاک خواهد آمد بخش ۵۰ - فی الموتاز آتش دل چو دود برخواهی خواست بخش ۵۱ - فی الموتزان پیش که در عین هلاکت فکنند بخش ۵۲ - فی الموتتا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیست بخش ۵۳ - و له ایضاًگاهی به قبول خلق خواهی آویخت بخش ۵۴ - و له ایضاًگر در کوهی مقیم و گر در دشتی بخش ۵۵ - و له ایضاًچون آفت بی‌قیاس داری در پی بخش ۵۶ - و له ایضاًبگشای نظر خلق پراکند نگر بخش ۵۷ - و له ایضاًهر رنگ که ممکن است آمیخته گیر بخش ۵۸ - و له ایضاًره بس دور است توشه بردار و برو بخش ۵۹ - و له ایضاًگیرم که جهان بکام دیدی و شدی بخش ۶۰ - و له ایضاًقومی که بخواب مرگ سرباز نهند بخش ۶۱ - و له ایضاًدر حبس وجود از چه افتادم من بخش ۶۲ - و له ایضاًخلقی که در این جهان پدیدار شدند بخش ۶۳ - و له ایضاًبس خون که دلم ز اول کار بریخت بخش ۶۴ - و له ایضاًتا چند زمرگ غمناک شوی بخش ۶۵ - و له ایضاًماتمزدگان عالم خاک هنوز بخش ۶۶ - و له ایضاًچون رفت ز جسم جوهر روشن ما بخش ۶۷ - و له ایضاًهر خاک که درجهان کسی فرسود است بخش ۶۸ - و له ایضاًلاله ز رخ چو ماه می‌بینم من بخش ۶۹ - و له ایضاًهر کوزه که بیخود بدهن باز نهم بخش ۷۰ - و له ایضاًبر بستر خاک خفتگان می‌بینم بخش ۷۱ - و له ایضاًهر سبزه و گل که از زمین بیرون رست بخش ۷۲ - و له ایضاًای اهل قبور خاک گشتید و غبار