قطعات
شمارهٔ ۱پیش ازین، مدح هر که گفتندیشمارهٔ ۲ - تعریف شمشیردرخشنده تیغ ابوالفتح خانشمارهٔ ۳ - ماده تاریخ - ۱۱۹۰ هجری قمریسر دفتر اصحاب فتوت فرج اللهشمارهٔ ۴ - در مدح حاجی سلیمان صباحیای باد صبحگاه، صباحت بخیر باد؛شمارهٔ ۵ - قطعهآذر کسان که با تو دم از شاعری زنندشمارهٔ ۶ - رباعیچون تیر قلم گرفت و دفتر برداشتشمارهٔ ۷ - و له هزل حاجیای به دیدار ضحکهٔ ضحاکشمارهٔ ۸ - قطعهکشت فرهاد را اگر خسروشمارهٔ ۹ - و له علیه الرحمهچل سال کشیدم انتظارششمارهٔ ۱۰ - قطعهسپهر منزلتا، تا سپهر راست مدار؛شمارهٔ ۱۱ - تاریخ جلوس ابوالفتح خان ابن کریم خان زند - (۱۱۹۳ ه.ق)چرا خون نگریم، چرا می ننوشم؟!شمارهٔ ۱۲ - ماده تاریخ (۱۱۷۶ه.ق)دریغا ز ناسازگاری گردونشمارهٔ ۱۳ - قطعهشنیدم ز قیصر ستمدیده‌ایشمارهٔ ۱۴ - و له علیه الرحمهخوش آمد این کهن رسمم از آنانشمارهٔ ۱۵ - و له قطعهای که در بارگاه زیباییشمارهٔ ۱۶ - تاریخ وفات درویش مجید علیه الرحمه (۱۱۸۶ ه.ق)حیف و صد حیف که از کجروشیهای سپهرشمارهٔ ۱۷ - بتاریخ مولود پسران خود گفته (۱۱۹۴ ه.ق)شکر آذر، که شب هشتم ماه آذارشمارهٔ ۱۸ - خواجه ی نوکیسهشبی بخلوتی از چشم تنگ چشمان دورشمارهٔ ۱۹ - نامه به صباحیصبح است صبا، کوش که این نظم کنی گوششمارهٔ ۲۰ - و له فیه داد و دهشخلاف ظالم و ممسک، بچشم هوشمند آذر؛شمارهٔ ۲۱ - و له قطعه عینکصاحبا! ای ز دیدن رویتشمارهٔ ۲۲ - تاریخ فوت محمد قلی بیگ (۱۱۷۹ه.ق)آه، که ابری سیه، بست تتق در چمنشمارهٔ ۲۳ - فی المقطعاتالا ای نسیم سحر، پیش از آنشمارهٔ ۲۴ - تاریخ زفاف ابوالفتح خان زند (۱۱۸۵ ه.ق)المنه لله، که سراسر همه ایرانشمارهٔ ۲۵چون کیسه ز زر تهی شود کاسه ز آششمارهٔ ۲۶ - در مدح درویش مجید رحمه اللهکجا رفت آن نسیم صبحگاهی؟شمارهٔ ۲۷ - در مدح آقا محمد هاشم زرگرای آنکه کسی مثل تو ننوشته خط نسخشمارهٔ ۲۸ - و له قطعهدوشم که نسود دیده بر همشمارهٔ ۲۹ - و له قطعه رحمه اللهای خنک دی که از بهار افزونشمارهٔ ۳۰ - تاریخ ده خوایق که محمد حسین خان تعمیر کرد.آرایش زمانه، آقا حسین کامدشمارهٔ ۳۱ - و له هزلشعر مردان، به مدح نامردانشمارهٔ ۳۲ - قطعهبر آستانه ی جانان، که روضه ی ارم است؛شمارهٔ ۳۳ - تاریخ آب انبار (۱۱۸۹ ه.ق)فخر زمانه، حضرت حاجی ابوالحسنشمارهٔ ۳۴دوش، از گردش فلک که مدامشمارهٔ ۳۵ - تاریخ آب انبار اصفهان (۱۱۸۹ ه.ق)بعهد دولت دارای گیتیشمارهٔ ۳۶ - قطعهدو نگاهی که کردمت همه عمرشمارهٔ ۳۷ایا رسیده بآن منزلت که میرسدتشمارهٔ ۳۸ - هجوناکسی بی‌خبر از کار که بادشمارهٔ ۳۹ - ماده تاریخ (۱۱۹۲ ه.ق)فریاد ز زال چرخ کز جورشمارهٔ ۴۰ - ماده تاریخ (۱۱۷۱ه.ق)آه کز ناسازی گردون دونشمارهٔ ۴۱ - و له هزل آذربا هم، زن و شوی خردسالیشمارهٔ ۴۲ای عادلی که دیده رعایای این دیارشمارهٔ ۴۳ - تاریخ وفات محمد امین خان بیگدلی (۱۱۸۳ ه.ق)آه که خصمی نمود، دست به غارت گشودشمارهٔ ۴۴ - و له قطعهچهل هندوانه، چو گوی ز برجدشمارهٔ ۴۵ - ماده تاریخ (۱۱۸۸ ه.ق)به فرمان دارای ایران که بودششمارهٔ ۴۶ - و له ایضاروز و شب، این دعاست در باغمشمارهٔ ۴۷ - قطعهٔ سروای رسته از شکفتگی قد و خد توشمارهٔ ۴۸ - و له رحمه اللهبخرام صبا سوی قم از خطه ی کاشانشمارهٔ ۴۹ - و له قطعهایا خان زمان، کز بیم خشمت؛شمارهٔ ۵۰ - و له قطعهای بسا خشم، که صد لطف عیان است ازوشمارهٔ ۵۱ - و له فیهایا خان عاقل، که زنجیر منشمارهٔ ۵۲ - و له علیه الرحمهکریمی گر نباشد در زمانهشمارهٔ ۵۳ - قطعهغریب آزار دزد ساوجی شدشمارهٔ ۵۴ - قطعه در مدح میرزا محمد حسین وزیر در مطالبهٔ کلیات جامیدر ایام سلطان حسین، آنکه نامششمارهٔ ۵۵ - و له فیهجهان مکرمت ای میرزا حسین که کردهشمارهٔ ۵۶ - و له قطعهای صاحب مهربان که فیضتشمارهٔ ۵۷ - و له قطعهاصفهان، مصر بود و شد کوفه