شمارهٔ ۵۰ - و له قطعه قافیه: ی۳ بیت ای بسا خشم، که صد لطف عیان است ازوای بسا لطف، که صد زخم نهان شد در وی روی در هم کشم، از بوسهٔ شیرین لب یارهمچو مستی که کشد رو به هم از تلخی می بشکر خنده گشایم دهن از دیدن غیرهمچو آن شیر که روباه ببیند از پی