شمارهٔ ۳۹ - ماده تاریخ (۱۱۹۲ ه.ق)
فریاد ز زال چرخ کز جوررحمش نامد بجان کلثوم
نومیدش کرد از جوانیآه از سرو جوان کلثوم
از آتش کینه اش برافروختتب در تن ناتوان کلثوم
ناگاه وزید صرصر مرگدر ساحت بوستان کلثوم
از دم سردیش زعفران زارشد دسته ی ارغوان کلثوم
شد همسر حوریان جنتآمد چو بسر زمان کلثوم
تاریخ وفات گفت آذر:«در سدره بود مکان کلثوم»