فصل دوم - مدیحه‌سرایی‌ها
شمارهٔ ۱ - اقتدار محمدشمس و قمر، عکسی از عذار محمدشمارهٔ ۲ - علت ایجاد ممکناتدوشینه شاه زنگ برافراخت چون علمشمارهٔ ۳ - شیر کردگارای سبب خلق و آفرینش عالمشمارهٔ ۴ - مصدر علم لدنیچون خدا از نور خود نور پیمبر آفریدشمارهٔ ۵ - خجسته عید سعیدسحر ز بانگ خروش خروس خوش گفتارشمارهٔ ۶ - تخت خلافتباد بهار می وزد ساقی ماه پیکراشمارهٔ ۷ - سودای حیدرسرت گردم بیا ساقی ز می، پر ساز و ساغر راشمارهٔ ۸ - خورشید خاورسرت گردم ای ساقی سیم پیکر!شمارهٔ ۹ - در نجفای کشتی علم را تو لنگر!شمارهٔ ۱۰ - تاج انماشاهی که نه فلک،چو بساطی ست زیر پاششمارهٔ ۱۱ - مهر علیشهنشهی که بود جبرئیل دربانششمارهٔ ۱۲ - شیر بیشهٔ هیجاخواجه فکر منزل کن، هر قدر که بتوانیشمارهٔ ۱۳ - آیت کبرای حقمرحبا! ای قاصد عیسی دم فرخ لقا!شمارهٔ ۱۴ - پیشوای خلقای تربت مطهر تو خلق را مطاف!شمارهٔ ۱۵ - شرار آتش عشقبگویمت سخنی کاندر او نه جای اشک استشمارهٔ ۱۶ - محب علیبه سر هر که سودای حیدر نداردشمارهٔ ۱۷ - عید غدیرصبحدم مرغ سحرخوان چو برآورد نفیرشمارهٔ ۱۸ - غدیر خمسحرگاهان به گوشم این ندا از چرخ پیر آمدشمارهٔ ۱۹ - شه سریر ولایترسید فصل بهار، ای نگار سیمین تن!شمارهٔ ۲۰ - در دریای سرمدیشاهنشهی که بحر سخا راست گوهراشمارهٔ ۲۱ - صاحب تاج انماای دل! از چاه بیخودی بدرآشمارهٔ ۲۲ - صاحب ذوالفقارسرت گردم ای ساقی سیمتن!شمارهٔ ۲۳ - حبیبه داوربلبل طبعم دوباره گشت سخنورشمارهٔ ۲۴ - خصال حسنزهی زنور جمالت جهان جان روشنشمارهٔ ۲۵ - سر عشقهر که را عشق دلبری به سر استشمارهٔ ۲۶ - میدان عشقعاشقا! گر عاشقی چون عاشقان با غم بسازشمارهٔ ۲۷ - پاک گوهرشاهی که بارگاه وی از عرش برتر استشمارهٔ ۲۸ - طرب انگیزخوشا شیراز و خلق باوفایش