مثنوی‌ها
شمارهٔ ۱ - انقلاب ادبیای خدا باز شبِ تار آمدشمارهٔ ۲ - شاه و جامپادشهی رفت به عزمِ شکارشمارهٔ ۳ - مکاتبۀ منظومبه یکی از دوستان مُتَشاعر مُتِذَوِّق خود که معهود بود بیاید و دیر کرده بود این سه بیت را بدیهة نوشتم :شمارهٔ ۴ - نصیحت به فرزنداز مالِ جهان ز کهنه و نوشمارهٔ ۵ - مکتوب منظوموَ عَلَیکَ السَّلام میرآخورشمارهٔ ۶ - داستان دو موشای پسر لحظه ای تو گوش بدهشمارهٔ ۷ - خرس و صیّادانیکی خِرس بودست در جنگلیشمارهٔ ۸ - برای کتابِ آقای مخبر السَّلطنه گفته شد در خیالاتِ عالیِ طفلبچه‌ای با شعور با فرهنگشمارهٔ ۹ - شیر و موشبود شیری به بیشه‌ای خفتهشمارهٔ ۱۰ - شاعر این بیت ها را گِرداگِردِ تصویرِ خویش نوشته استمن آن ساعت که از مادر بزادمشمارهٔ ۱۱ - کار و کوشش سرمایۀ پیروزی استبرزگری کِشته خود را دِرودشمارهٔ ۱۲ - هدیۀ عاشقعاشقی محنتِ بسیار کشیدشمارهٔ ۱۳ - انتقادباز برتافت به عالَم خورشیدشمارهٔ ۱۴ - جواب به خرده‌گیرشنیدم یاوه‌گویی هرزه‌پوییشمارهٔ ۱۵ - مزاح با یکی از وزیرانوزیرا از مبارک بیضه ات دورشمارهٔ ۱۶ - بر سنگ مزارای نکویان که در این دنیاییدشمارهٔ ۱۷ - شکوۀ شاگردچنین می گفت شاگردی به مَکتَبشمارهٔ ۱۸ - کلاغ و روباهکلاغی به شاخی شده جای گیرشمارهٔ ۱۹ - شوقِ درس خواندنحمد بر کردگارِ یکتا بادشمارهٔ ۲۰ - نوروزِ کودکانعید نوروز و اوّل سال استشمارهٔ ۲۱ - انتقاد از مستشاراننبینی خیر از دنیا عَلاییشمارهٔ ۲۲ - پسرِ بی هنرداشت عباس قلی خان پسریشمارهٔ ۲۳ - در هجوِ اعتمادالتجارِ اصفهانیای بی‌خرد اعتمادِ تُجّارشمارهٔ ۲۴ - ستایشِ صنیع الدّولهطبیعت گر شَگَرفی ها نَمایدشمارهٔ ۲۵ - خر و عَزبشد گذار عزبی از در باغشمارهٔ ۲۶ - نکتهطبع من این نکته چه پاکیزه گفتشمارهٔ ۲۷ - قبلۀ آمالحاجیان رَخت چو از مکه برندشمارهٔ ۲۸ - طوطیمرا هست یک طوطی اندر قفسشمارهٔ ۲۹ - آرزویِ خرِّ دُم بریدهبوده است خری که دُم نبودَششمارهٔ ۳۰ - دو قوچِ جنگیچه خواهند از جان هم این دو قوچشمارهٔ ۳۱ - گفتگو با جوانِ فرنگی مَآبگفتم به جوانکی مُفَرَّنگشمارهٔ ۳۲ - سوءِ ظَنّنمی‌دانم چرا حَتم است و واجبشمارهٔ ۳۳ - غَلَبه بر خَشمپیش تر زان کِت غَضَب گردد عیانشمارهٔ ۳۴ - دزدانِ ناداندو نفر دزد خری دزدیدندشمارهٔ ۳۵ - طبیعی گوییهرچه گویی تو طبیعی می‌گویشمارهٔ ۳۶ - حُرمتِ رباگفت روزی به جعفرِ صادقشمارهٔ ۳۷ - سَجعِ مُهرِ شُتُرگاه بارَم خار باشد گاه دُر