شمارهٔ ۲۸ - طوطی
مرا هست یک طوطی اندر قفسکه مِثلَش بهخوبی ندیدست کس
سرش سبز رنگست و دُمّش درازبه چنگال و منقار مانندِ باز
خوراکش دهم از نخودچی و قندنخودچی و قند است او را پسند
چنان هوشیارَست و با جوهَر استکه از اکثر بچه ها خوشتر است
ز تو هرچه بشنید گیرد به یادچو شاگرد با فهم از اوستاد
همین نکته بس باشد از هوش اوکه چیزی نگردد فراموش او