شمارهٔ ۲۶ - نکته
طبع من این نکته چه پاکیزه گفتسهل بُوَد خوردن افسوس مفت
مردم این مُلک ز کِه تا به مِههیچ ندانند جز احسنت و زِه
هرکسی اندر غم جان خود استفارغ از اندیشه نیک و بد است
بعد که مُردم ، همه یادم کنند!رحمت وافر به نِهادَم کنند!
گر بر کناس بری یاس رارنجه کنی شامه کناس را
زآنچه پس از مرگ برایم کنندکاش کمی حین و بقایم کنند
دل به کف غصّه نباید سپرداوّل و آخر همه خواهیم مُرد