عارف نامه
بخش ۱شنیدم من که عارف جانم آمدبخش ۲نمی‌دانستم ای نامردِ کونیبخش ۳دلم زین عمرِ بی‌حاصل سرآمدبخش ۴بدینجا چون رسید اشعارِ خالصبخش ۵بیا گویم برایت داستانیبخش ۶حجابِ زن که نادان شد چنینستبخش ۷خدایا تا به کی ساکت نشینمبخش ۸خدایا کی شود این خلق خستهبخش ۹بیا عارف که دنیا حرف مُفتستبخش ۱۰تو عارف واقعا گوساله بودیبخش ۱۱بگو عارف به من ز احبابِ طهران