شمارهٔ ۲۳ - در هجوِ اعتمادالتجارِ اصفهانی

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)۷ بیت

ای بی‌خرد اعتمادِ تُجّاردست از حرکات زشت بردار

تو تاجری ای عَنَم به ریشتبی خود مبر اعتماد خویشت

ای صارم دولت شهنشاههستی تو از این قضیه آگاه

بودند شبی معاشران جمعبا یک دو سه خوب روی چون شمع

آن سیّد خر درآمد از درگردید به بوستان سر خر

از من بِستد دو بیست تومانتا آرد فرستَد از صفاهان

از من ستد و ضعیفه را دادهم بنده و هم ضعیفه را گاد!

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تجار و بازرگانان هشدار می‌دهد که از رفتارهای زشت و اخلاقی ناپسند خود دست بردارند. او به تاجری که در وضعیتی نامناسب قرار دارد، اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که به اشتباهات خود توجه کند. داستانی از شب‌هایی که جمعی از دوستان خوش‌روی دور هم بودند، نیز روایت می‌شود. یکی از شخصیت‌ها به نام "سید خر" دو بیست تومان از شاعر می‌گیرد تا چیزی از صفاهان بیاورد و در این میان به توهین و تحقیر اشاره می‌شود. در کلیت، شعر نشان‌دهنده نارضایتی از رفتارهای ناپسند و نیاز به اصلاح آن‌ها در جامعه است.