شمارهٔ ۲۰ - نوروزِ کودکان
عید نوروز و اوّل سال استروزِ عیش نَشاطِ اطفال است
همه آن روز رختِ نو پوشندچای و شربت به خوش دلی نوشند
پسرِ خوب روزِ عید اندررَود اَوَّل به خدمتِ مادر
دست بر گردنش کند چون طوقسر و دستش ببوسَد از سرِ شوق
گوید این عیدِ تو مٌبارَک بادصد چنین سالِ نو ببینی شاد
بعد آید به دست بوسِ پدربوسه بخشد پدر به رویِ پسر
پسر بد چو روزِ عید شوداز همه چیز ناامید شود
نه پدر دوست داردش نه عَمونه کس عیدی بیاوَرَد بَرِ او
عیدی آن روز حقِ آن پسر استکه نجیب و شریف و باهنر است