غزلیات
شمارهٔ ۱ - باده پیش آرساقیا پیش آر باز آن آب آتش‌فام راشمارهٔ ۲ - دلبر جانانباز دیگر ره دل من دلبری جانان گرفتشمارهٔ ۳ - با من چرا نگفتیچرا نگفتی با من بتا به روز نخستشمارهٔ ۴ - عهد و وفاای شده عهد تو بر کینه و پیکار درستشمارهٔ ۵ - بوی بنفشهیار مرا خط بنفشه زار برآمدشمارهٔ ۶ - تو چو آهوییغالیه غاشیه زلف پریش تو کشدشمارهٔ ۷ - خاک زمستانزنده شد خاک زمستان کشته از باد بهارشمارهٔ ۸ - لعبت بدیعای سرو رسته از طرف جویبار برشمارهٔ ۹ - ایدوستما را ز غم عشق تو ایدوست بس آخرشمارهٔ ۱۰ - عشق و بهارعشق و بهار و فرقت یار و تن نزارشمارهٔ ۱۱ - لذت عشقعمرم افزونی گرفت از لذت عشق عمرشمارهٔ ۱۲ - خط نگار منخط نگار ترک من چون طوق قمری بر قمرشمارهٔ ۱۳ - لعبت نخجیری چشمزلف چون قیر تو ای بی تو مرا روز چو قیرشمارهٔ ۱۴ - خواهی بوفا گوش بتا خواهی کین توزبنمود بمن روی نگارین خود امروزشمارهٔ ۱۵ - چون گل نوروزمشکین کله بر گل نهی ای ماه کله دوزشمارهٔ ۱۶ - لاله رختا بسته ام بدان دو رخ لاله فام دلشمارهٔ ۱۷ - روی توای رنگ خواسته ز لبان تو فام لعلشمارهٔ ۱۸ - در دل ترا هواست که با من جدل کنیاز روی تو چو چشمه خورشید در حملشمارهٔ ۱۹ - بتا با تو کجم؟راست اینست که جز با تو بدل راست نیمشمارهٔ ۲۰ - ای سیمین سروای جفت دل من از تو فردمشمارهٔ ۲۱ - فریاد از جور توای نگار از حد گذشت این فتنه و بیداد توشمارهٔ ۲۲ - با تو روی آشتی ندارمندارم با تو روی آشتی روشمارهٔ ۲۳ - سپید دلم را سیاه کردیسپید کارا کردی دلم به عشق سیاهشمارهٔ ۲۴ - بغدادی نگاریبیا ای دیده در بغداد دجلهشمارهٔ ۲۵ - ای پسرای پسری کان دو زلف بر زده داریشمارهٔ ۲۶ - زلفک توچرا کند بسر زلفک تو گل سپریشمارهٔ ۲۷ - دو نرگس اوبسم ز نرگس سیراب و لاله خودروی