شمارهٔ ۱ - باده پیش آر
ساقیا پیش آر باز آن آب آتشفام راجامگردان کن ببر غمهای بیانجام را
زآنکه ایام نشاط و عشرت و شادی شده استبد بود بیهوده ضایع کردن این ایام را
مجلسی درساز در بستان و هر سویی نشانلعبتان گلرخ و حوران سیماندام را
باده پیشآور که هنگام است اینک باده راهیچگون روی محابا نیست این هنگام را
خامطبع است آنکه میگوید بچنگ و کف نگیرزلفکان خمخم و جام نبید خام را
مجلس عیش و طرب برساز و چون برساختیپیشخوان آن مطرب مهروی طوبیٖنام را
هر کجا طوبیٖ بود آنجا بود خلد بریننزد ما پیغمبر آورده است این پیغام را