قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱از تتق کبریا صورت لطف خداقصیدهٔ شمارهٔ ۲تا ز نور روی او گشته منور آفتابقصیدهٔ شمارهٔ ۳از نور روی اوست که عالم منور استقصیدهٔ شمارهٔ ۴مرد مردانه شاه مردان استقصیدهٔ شمارهٔ ۵گر نه آب است اصل گوهر چیستقصیدهٔ شمارهٔ ۶عمر بی عشق می گذاری هیچقصیدهٔ شمارهٔ ۷بنازم جان روح افزای سیدقصیدهٔ شمارهٔ ۸خوش رحمتیست یاران صلوات بر محمدقصیدهٔ شمارهٔ ۹در دو عالم چون یکی دارندهٔ اشیا بودقصیدهٔ شمارهٔ ۱۰دل چو سلطان ملک جان گرددقصیدهٔ شمارهٔ ۱۱هرچه مقصود تو است آن گرددقصیدهٔ شمارهٔ ۱۲رند مستی که گرد ما گرددقصیدهٔ شمارهٔ ۱۳رندان باده نوش که با جام همدندقصیدهٔ شمارهٔ ۱۴نقطه ای در الف هویدا شدقصیدهٔ شمارهٔ ۱۵چو تو به ما نرسیدی تو را ز ما چه خبرقصیدهٔ شمارهٔ ۱۶بیا ای مومن صادق بگو صلوات پیغمبرقصیدهٔ شمارهٔ ۱۷داد جاروبی به دستم آن نگارقصیدهٔ شمارهٔ ۱۸حی و قیوم و قدیم لم یزلقصیدهٔ شمارهٔ ۱۹عیسی گردون نشین تابع تو در ازلقصیدهٔ شمارهٔ ۲۰دُرد دردش خورده ام تا صاف درمان یافتمقصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ (مهدی نامه)آینده از پیش نوشته نشده و امروزیان فردا را می‌سازند. دوستانی که به امید آگاهی از آنچه در آینده روی می‌دهد اینجا آمده‌اند از اینجا دست خالی باز می‌گردند. این که شنیده‌های ما حاکی از نام برده شدن اشخاص و دوره‌های تاریخی در یک
متن باشد و آن را در عصر انفجار اطلاعات و دسترسی آزادانه به همهٔ اسناد و
مدارک هیچ کجا نیابیم باید ما را متقاعد کند که شنیده‌های ما نادرست است.
منطقاً هم حتی به فرض وجود و درستی چنین پیش‌بینی‌هایی نمی‌بایست مخفی کردن
این اسامی خللی در درستی این پیشگویی‌ها ایجاد کند و مانع تحقق آنها شود. گنجور یک وبگاه ادبی است و ملاک انتشار متون در آن متن کتابهای چاپ شده
است. همانطور که از حاشیه‌های این شعر درمی‌یابید طی سالهای گذشته در بین
صدها مدعی تحریف و نقص این شعر در حاشیه‌ها یکی نبوده که متن ادعایی اصیل و
تحریف نشده را با ذکر منبع و نشانی و نحوه دسترسی به آن نقل کرده باشد یا
در وبگاه‌های شخصی و شبکه‌های اجتماعی دیگر آنها را منتشر کرده باشد. آنچه
در حاشیه‌های این شعر می‌بینید عموماً ابیات سروده شدهٔ دوستانی است که
خرافه‌پرستی پیرامون آن را به ریشخند گرفته‌اند و اگر هم در برساخته‌های
قرون بعدی برای این شعر اشاراتی به دوره‌های بعد از عصر زندگانی شاعر
می‌بینیم نشانهٔ جعلی بودن آنها آن است که محدودهٔ توانایی پیشگویی شاعر در
آنها گذشتهٔ شناخته شدهٔ تاریخی ماست و اسامی و دوره‌های تاریخی بعد از ما
در این جعلیات غایبند. متن اصیل این سرودهٔ این صوفی بزرگ به نظر می‌رسد ترکیبی از پیشگویی‌های
متون پیشین در دسترس شاعر -داستان آخرالزمانی ظهور حضرت مهدی (ع)- با پیشبینی‌های متناسب با دورهٔ زندگی او باشد و
اگر آنها را واقعاً ملهم از دریافت‌ها و القائات ذهنی او بدانیم اشارات او
نشان می‌دهد که انتظار وقوع آنها را در زمانی نزدیک به عصر خویش (حدود هفت
قرن پیش) داشته است. به جای جستجوی اتفاقات آینده در متون گذشتگان، امروز
تلاش کنیم و آیندهٔ خودمان را خودمان رقم بزنیم و بسازیم.قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲گفتیم خدای هر دو عالمقصیدهٔ شمارهٔ ۲۳عاشقانه گر بیابی جام جمقصیدهٔ شمارهٔ ۲۴سالها در سفر به سر گشتیمقصیدهٔ شمارهٔ ۲۵در راه خدا بسی دویدیمقصیدهٔ شمارهٔ ۲۶دم به دم دم از ولای مرتضی باید زدنقصیدهٔ شمارهٔ ۲۷ای دل ار عاشقی بیا از جانقصیدهٔ شمارهٔ ۲۸نقش رویش خیال تا بستهقصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ظهوری لم یزل ذاتی بذاتیقصیدهٔ شمارهٔ ۳۰حبیبی سیدی یا ذالمعالیقصیدهٔ شمارهٔ ۳۱آن امیرالمؤمنین یعنی علیقصیدهٔ شمارهٔ ۳۲جام گیتی نما علی ولیقصیدهٔ شمارهٔ ۳۳هر که دارد با علی یک مو شکیقصیدهٔ شمارهٔ ۳۴گر در این بحر آشنا یابیقصیدهٔ شمارهٔ ۳۵خرد پیمانهٔ انصاف اگر یک بار بردارد