قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: اشد۱۸ بیت

نقطه ای در الف هویدا شدالفی در حروف پیدا شد

ذات وحدت به خود ظهوری کردکثرتش از صفات و اسما شد

نقطه سه جمع شد الف گردیدذات و فعل و صفت به یکجا شد

مه ز خورشید آشکارا گشتالف از نقطه هم هویدا شد

از الف چون حروف باقی زادصورت و معن ای هویدا شد

نقطه ای در الف پدید آمدوحدت و کثرت آشکارا شد

ماه جان است این الف به یقینبیست و هشتش منازل اینها شد

عشق و معشوق و عاشق ای عارفهمچو موج و حباب و دریا شد

نظری کن که غیر یک شی نیستگرچه اندر ظهور اشیا شد

لیس فی الدار غیره دیّاردیده ما به عین بینا شد

اول و آخر حروف بگیرتا بدانی ندا چرا یا شد

ظاهر و باطن اول و آخراین همه اسم یک مسما شد

علم یک نقطه ایست دریابشداند آن هر کسی که از ما شد

نکته ای گفتمت در این معنیصورت آن مرا چو حلوا شد

الف و واو و نون عیان گشتنددو جهان زین سه حرف یکتا شد

نور و عقل و قلم که فرمودنداین رموزیست گفتهٔ ما شد

خال مشکین که بر رخش پیداستآدمش چون بدید شیدا شد

نطفه گویا به حرف شد لیکننعمت الله به نطق گویا شد

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن شعری است که به بررسی مفهوم وحدت و کثرت در وجود اشاره دارد. در آن از نقطه‌ای که در الف ظهور می‌کند و به وحدت اشاره دارد، صحبت شده و تاکید می‌شود که تمامی موجودات در نهایت به یک حقیقت واحد باز می‌گردند. این الف، به عنوان نماد عشق و زندگی، به زیبایی ارتباطات میان عاشق، معشوق و عشق را توصیف می‌کند. همچنین به علم و دانایی به عنوان یک نقطه اشاره شده که درک آن می‌تواند به بینش عمیق‌تری از حقیقت و ماهیت وجود منجر شود. در نهایت، با نگاهی به عناصر مختلف مانند عقل، نور و قلم، به این نتیجه می‌رسیم که همه چیز به هم پیوسته و در یک حقیقت واحد متجلی است.