صفیر دل
بخش ۱ - مثنوی صفیر دلثناهای شایسته دلدار رابخش ۲ - آهنگ پرده سازی نیاز به زبان بی زبانی و برگ و ساز راه حجاز بی...خدایا دلی ده حقیقت شناسبخش ۳ - نیایش سرور عرش مسیر، نخستین نقش تقدیر، وسیلهٔ کارگاه ایجاد رابطهٔ مبدأ و معاد سلام الله علیه و علی آله الامجاددل و دیده ها فرش در راه کیست؟بخش ۴ - نخل بندی این دلگشا چمن به ستایش خاقان سخنقلم اوّلین زادهٔ قدرت استبخش ۵ - جبین سایی خامه بر آستان عشقچه سان مدحت عشق سازم رقم؟بخش ۶ - حکایتشنیدم تهی دست بی حاصلیبخش ۷ - حکایت طفلی که ماری در دست داشت و تشبیه دنیا به آنیکی طفل دیدم به شوق و شعفبخش ۸ - حکایتمن و زشت رویی به عزم حجازبخش ۹ - کام بخشی خامهٔ حکمت نگار به یاد خلاصهٔ ادوار و نقاوهٔ اخیار والد بزرگوار حشره الله مع الاطهارعطارد مرا گشته آموزگاربخش ۱۰ - مناجاتخدایا به جاه خداوندیتبخش ۱۱ - تذکر این حدیث مصطفی که الدّال علی الخیر کفاعلهسرم بود در جیب فکرت شبیبخش ۱۲ - سفیر خامهٔ بلند صریر به هوش افزایی مرزبانان حکمت پذیرچنین است فرمان که حق را نهانبخش ۱۳ - حکایتنمودم سوال از قوی پنجه ایبخش ۱۴ - حکایتسیه دل امیری، شبی خفت مستبخش ۱۵ - حکایتشنیدم فریدون با فر و هوشبخش ۱۶ - حکایتستم پیشه ای را ببستند سختبخش ۱۷ - حکایتشنیدم که رندی به امّید سودبخش ۱۸ - حکایتدو کس را سر جنگ بود و ستیزبخش ۱۹ - حکایتکنون یاد می آیدم آن زمانبخش ۲۰ - اشارت به عدل و انصاف و ترک جور و اعتسافمیازار تا می توانی کسیبخش ۲۱ - حکایتفرود آمد از تخت شاهی قبادبخش ۲۲ - حکایتنهادیم پای سفر در طریقبخش ۲۳ - حکایتیکی با کهنسال رنجورگفتبخش ۲۴ - حکایتبه معروف کرخی، یکی داد پندبخش ۲۵ - حکایتگذشتم به شب زنده داری سحربخش ۲۶ - حکایتشبی در نشابور مأوای منبخش ۲۷ - اشارت به سلوک سبیل عجز و مسکینی و ترک خودی و خودبینیاگر بنده را سربلندی رسدبخش ۲۸ - حکایتشنیدم که سگ سیرتی از گزندبخش ۲۹ - حکایتیکی طعن و تشنیع می زد بسیبخش ۳۰ - اشارت به کلام هدایت نظام عارف عالی مقام که گفت: کن بالخیر موصوفاً لا للخیر وصافاًنشستیم با هم به خاک یمنبخش ۳۱ - ختم کلام و انسجام مرامحزین از سخن گستری لب ببند