خرابات
بخش ۱ - مختصری از کتاب مثنوی مسمّی به خراباتبخش ۲ - در گشایش این نامهٔ نامی و درج گرامی گویدبخش ۳ - در صفت دنیای ناپایدار که قبله کج نظران و دام فریب بی خبران است و مذمّت اهل آن گویدبخش ۴ - در تحسر فرقت رفتگان و تذکر حال گذشتگان گویدبخش ۵ - در سماع سخن از شیخ مصلح الدّین سعدی شیرازی و تأثیر آن نغمه پردازیبخش ۶ - ذکر تلقین ارشادمآب استادی نوٌر الله مضجعهبخش ۷ - در خطاب پادشاه که صلاح وی صلاح این کارگاه و فسادش تباهی نظام انام است گویدبخش ۸ - حکایت در محافظت حال و مراقبت مآلبخش ۹ - حکایت در توسّلی کلّی به حریم جلال قادر بی همتا و تجافی از ماسوابخش ۱۰ - حکایت درآیین فتوّت و شیوهٔ مروّتبخش ۱۱ - مکالمهٔ شیخ الرئیس با کنّاس در قناعت و ترک تحمّل منّت از ناس در مذمّت طمع و زشتی آن گویدبخش ۱۲ - بی ارزشی دنیا و مثال اهل دنیابخش ۱۳ - شرمندگی از ستایشگرانبخش ۱۴ - در ستایش آزادگی و ذمّ طمعبخش ۱۵ - حکایت سیرت بهرام با عدل و داد در شفقت و انصاف با عبادبخش ۱۶ - حکایت از تاریخ دهقان در صعوبت صحبت احمقانبخش ۱۷ - در نوائب زمان و معاتبهٔ سفلگان گویدبخش ۱۸ - حکایت از واردات خویشبخش ۱۹ - حکایت در مکافات درست کرداران و مجازات نیکوکارانبخش ۲۰ - حکایت در تحذیر از انس به زخارف کودک فریببخش ۲۱ - در فصل خطاب و خاتمهٔ کتاب گوید