مثنویات
شمارهٔ ۱ - توصیف بر شکالبرشکال ای بهار هندستانشمارهٔ ۲ - ثنای عضدالدوله شیرزادگرچه خرم شده ست لوهاوورشمارهٔ ۳ - توصیف اسبمرکبش فعل برق و صرصر پایشمارهٔ ۴ - ستایش سلطان مسعودپدری کز همه ملوک جهانشمارهٔ ۵ - مدح خواجه ابونصرخواجه بونصر پارسی که جهانشمارهٔ ۶ - مدح امیر بهمنباز کس چون امیر بهمن نیستشمارهٔ ۷ - مدح ابوالفضایلبوالفضایل که سیدیست اصیلشمارهٔ ۸ - مدح امیر ماهوماهو آن سید ستوده خصالشمارهٔ ۹ - مدح امیر کیکاوسدر برابر امیر کیکاوسشمارهٔ ۱۰ - مدح شاهینیباز شاهینی نکو دیدارشمارهٔ ۱۱ - مدح ابوالقاسم دبیرباز ابوالقاسم آن خیاره دبیرشمارهٔ ۱۲ - مدح حسین طبیبمشفق عمرها حسین طبیبشمارهٔ ۱۳ - در حق خویش گویدمن که مسعود سعد سلمانمشمارهٔ ۱۴ - صفت محمد ناییلحن نای محمد ناییشمارهٔ ۱۵ - صفت عثمان خوانندهباز عثمان عندلیب آوازشمارهٔ ۱۶ - صفت علی ناییاز دگر سو علی به نغمه نایشمارهٔ ۱۷ - صفت اسفندیار چنگیچنگ اسفندیار چنگی بازشمارهٔ ۱۸ - صفت کودک جعبه زنجعبه کودک خویش دلکششمارهٔ ۱۹ - صفت زرور بربطیزرور از بربط بدیع نواشمارهٔ ۲۰ - صفت پری بانیپری خوش خط ار به رنگ ربابشمارهٔ ۲۱ - صفت بانوی قوالبانو آن نادر جهان به سرودشمارهٔ ۲۲ - صفت ماهوک رقاصماهُوَک در میان چو در گرددشمارهٔ ۲۳ - طیبتطیبتی می کنم معاذالله