قصاید
شمارهٔ ۱ - و له فی القصایددریغا که با خود ندیدم مصاحبشمارهٔ ۲ - در مدح امام امیر المؤمنین علی بن ابطالب علیه السلامای سوده بر در تو جبین مه، سر آفتاب؛شمارهٔ ۳ - در مدح بطلمیوس زمان میرزا محمد نصیر طبیبای داده نخل قد تو بر، ماه و آفتابشمارهٔ ۴ - هو القصیده در مدح محمد زمان خان بیگدلیگفتا سحر غلام که: زین کرده یار اسبشمارهٔ ۵ - و له قصیده در مدح میرزا عبدالوهابدگر صبح است و بلبل نغمه خوان استشمارهٔ ۶ - هو القصیده در مدح علی بن ابی طالب علیه السلاماز دست من کشید گه عهد یار دستشمارهٔ ۷ - در شمه‌ای از حال خود و تأسف خرابی خانه و منقبت کاظمین علیهما السلام فرمایدمنم که کرد فلک کشت زندگیم حصادشمارهٔ ۸نخست آینه‌ای بهر دیدن خود خواستشمارهٔ ۹ - قصیده در مدح سید احمدالا ای معنبر شمال موردشمارهٔ ۱۰ - در مدح سلطان ایران کریم خان زند و ذم حاکم اصفهانای سروِ گل‌اندامِ من، ای نخلِ برومند؛شمارهٔ ۱۱ - قصیده در مدح پادشاه و ذم حاج آقا محمدای که چون از داد تیغت خون کندشمارهٔ ۱۲ - قصیده در مدح علی بن موسی الرضا (ع)ای باد شمالت چو گل آورده به بر، برشمارهٔ ۱۳ - در مدح ابوالفتح خان زند ابن کریمخان وکیلببین ز لعل خود و، جزع من روان گوهر!شمارهٔ ۱۴ - ای جسم تو، جان آفرینشای جسم تو، جان آفرینش؛شمارهٔ ۱۵ - هو القصیده در مدح میرزا احمدشد مه روزه و، خلقی چو هلال؛شمارهٔ ۱۶ - در مدح اسماعیل شاه خلیفه سلطانیدوشم، از خواب بود چشم کحیل؛شمارهٔ ۱۷ - در مدح صباحیچون انجمن سپهر از انجمشمارهٔ ۱۸ - در مدح حضرت صاحب الامر (ع)دمید از شاخ زرین گل، چکیدش سیمگون شبنم؛شمارهٔ ۱۹ - قصیده در مدح میرزا نصیر طبیبمن کیستم، آن درد کش صاف ضمیرم؛شمارهٔ ۲۰ - وله قصیدهخوانده بر خوان فلکم، هان چکنم؟!شمارهٔ ۲۱ - غزلجان ز من خواسته جانان چه کنم؟!شمارهٔ ۲۲ - قصیده در مدح میرزا جعفر وزیرایا نسیم صبا، کت مبارک است قدومشمارهٔ ۲۳ - در تهنیت فرزندان فرمایدصباح عید صبوحی طلب، صحیح و سقیمشمارهٔ ۲۴ - در مدح مسیح عهد و بطلمیوس عصر اقلیدس دوران میرزا محمد نصیر طبیب فرمودهفرود آمد چو شاه اختران، زین نیلگون توسنشمارهٔ ۲۵ - وله قصیدهشاها ز کاسه ی سر دشمن، شراب خواه؛شمارهٔ ۲۶ - قصیده در مدح شاه غریبپیش که شاه اختران، تیغ کشد به لشکری؛شمارهٔ ۲۷ - قصیده در تعریف میرزا نصیر طبیب اصفهانیاز صفاهان، بوی جان آید همی؛شمارهٔ ۲۸ - قصیده در تعریف احمدخان خویی دنبلی - ماده تاریخ ۱۱۹۱ ه.قچو مهر باختری، همچو ماه کنعانیشمارهٔ ۲۹ - و له طاب ثراهای تو ثانی مه کنعانی