نزهت الاحباب
بخش ۱ - دیباچهحمد وافر و ثنای متکاثره آفریدگاری را که نوع انسان را بر دیگر حیوانات مرتبت نطق تفضیل کرامت فرموده و زبان ایشان را در قفس دهان عندلیب آسا بگفتار درآورد و آخشیجانرا که ضد یکدیگرند در یک وجود با هم صلح داد جل جلاله و عم نواله و صلوات بیحد و تحیات بی حد از حضرت ربوبیت بروح مطهر و روضهٔ مقدسهٔ معنبر سید کاینات و خلاصهٔ موجودات محمد مصطفی علیه افضل الصلوات و اکمل التحیات و بر اولاد واحباب او باد.بخش ۲ - بسم الله الرحمن الرحیمبلبلی از گلستان دور اوفتادبخش ۳ - غزلای سرو سردار خوبان جهانبخش ۴ - بردن صبا نامۀ بلبل پیش گل وعاشق شدن اوپس صبا این بیتها بر لوح دلبخش ۵ - غزلمن نمی‌دانم چه نیکو دلبرمبخش ۶ - بردن صبا نامۀ گل به پیش بلبل و نیاز بلبل بحضرت گلچون صبا بشنید آن گفتار اوبخش ۷ - آمدن قمری نزد بلبل و غمازی او از گلپیش از آن دم کاید ازمحبوب ذوقبخش ۸ - نومیدی بلبل از گل و رفتن او از باغ به بیوفائی گلگفت بلبل من دگر نایم بباغبخش ۹ - غزلای چون من صد بنده و چاکر ترابخش ۱۰ - ندامت گل از استعفاء خود و بخشیدن بزاری بلبلنرم شد در عشق بلبل خاطرشبخش ۱۱ - غزلای پر آتش داشته پیوسته دلبخش ۱۲ - ادامهچون بخوانی این غزل با او بگویبخش ۱۳ - آوردن باد صبا مژدۀ بلبل از گل و بر سر پیمان آمدن اوگفت با بلبل که شادی کن کنونبخش ۱۴ - پشیمان شدن بلبل از عمر ضایع و در غفلت گذراندنگفت بلبل و ای ازین جان باختنبخش ۱۵ - شکایت گل از بلبل به پیش باد صبا و عشق او بغیرباز برگفتار بلبل شد نسیمبخش ۱۶ - آوردن باد صبا بلبل را به نزد گل و وصال ایشان با همهر دو با هم آمدند تا گلستانبخش ۱۷ - آمدن باغبان در بوستان و چیدن گلها و نومید شدن بلبلهر گلی کان بود بر شاخی بچیدبخش ۱۸ - غزلسالها بودم ز عشق گل بدردبخش ۱۹ - غزلهی که را رنگی بود بی کر و فربخش ۲۰ - نالیدن بلبل در فراق گلبلبل از باد صبا در بوستانبخش ۲۱ - حکایتآن شنیدی گفت پیری با پسربخش ۲۲ - در مناجات و ختم کتابیا الهی رحمت آور از کرم