قصاید
شمارهٔ ۱ - در لذت غم و مدح رسول اکرم (ص) با تجدید مطلع گویدحاشا که کَشَم بَهْرِ طَرَب، ساغَرِ جَم راشمارهٔ ۲ - یک قصیدهای یافته، صبح از دمِ جان‌بَخْشِ تو، دَم راشمارهٔ ۳ - در مدح امیرالمؤمنین و اظهار اشتیاق بزیارت آن بزرگوار گویدای خداوندی که در گیتی مثل شد در سخاشمارهٔ ۴ - در مدح امام الثقلین ابوالسبطین گویددوش بودم بخواب وقت سحرشمارهٔ ۵ - در خطاب بفلک دون پرور و مدح امیرالمؤمنین حیدر گویدچیست آن پیکر سیمین که نگردد یکبارشمارهٔ ۶ - در وصف بهار ومدح حیدر کرار گویدمژده بلبل راکه آمد گل بباغ شاخسارشمارهٔ ۷ - در مدح امام المتقین امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمایددرگهت را که هست غیر طورشمارهٔ ۸ - ابیات ذیل در «تذکره عذری» از همین طبیب نقل گردیده و چنان که پیداست از قصیدهای بوده، ولی این قصیده در هیچ‌یک از دو نسخه دیوان که در دسترس ماست مسطور نگردیده استتویی آن خسرو عادل به جهان کآوردیشمارهٔ ۹ - در مدح ابوالحسن علی بن ابیطالب گویدز دل با تو ای شوخ شیرین‌شمایلشمارهٔ ۱۰ - در بی‌وفایی روزگار و مدیحه رسول مختار گویدای مبارک همای فرخ‌فالشمارهٔ ۱۱ - در مدح امام والمتقین و یعسوب الدین امیرالمؤمنین گویدتا تو رفتی چون خدنگم از برای زیباصنمشمارهٔ ۱۲ - در مدح ابوالائمه و غوث الامه علی علیه السلام گویددوش از این رواق نیلی فامشمارهٔ ۱۳ - یک قصیدهچو چنگ نالم و افغان که نغمه انگاریشمارهٔ ۱۴ - در فیض بیداری و مدح شاه سریر ولایت (با تجدید مطلع) گویدصلا زدند سحر بلبلان گلزاری